Bazı kitaplar vardır ya bitirdiğinizde elinizde tuttuğunuz o eser kalbinize çöken ağır sızıyla elinizden düşüverir, öylece boşluğa bakarsınız... Kitabı bitirdiğimden beri Lennie’yi onun o tertemiz, o saf kalbini ve George’un son sahnede verdiği o korkunç kararı düşünüyorum.
Kitapta beni Lennie kadar etkileyen bir diğer olay da Candy ve yaşlı köpeğiydi. O sahne aslında kitabın özeti gibiydi. Köpeğin sadece yaşlandığı ve koktuğu için artık bir işe yaramadığı gerekçesiyle öldürülmesi içimi sızlattı... Yazarımızın dünyası gerçekten çok acımasız. Merhamet duygusu hiç mi olmaz dedirtti. Hani insanın kalbi 'cız eder' ya, işte tam öyle bir kitaptı.
Kendi küçük çiftliğinde tavşanlarına bakarken mutlu olan bir Lennie hayaliyle... Belki orada kimse işe yaramadığı için vurulmuyordur.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.