Benim Hüzünlü Orospularım, yazarla ilk kez karşılaştığım bir kitaptı ve okurken sürekli mesafeli kaldığımı hissettim. Hikâye çok sakin ilerliyor, büyük olaylar yok. Doksan yaşındaki bir adamın aşkla tanışması fikri ilginç ama anlatım bana yer yer tek taraflı geldi. Kız karakter neredeyse hiç yok gibi, daha çok anlatıcının kendi kendine konuşmasını okuyoruz. Bu da beni bazı yerlerde metinden uzaklaştırdı.
Kitap boyunca hafif bir rahatsızlık hissi var ama bu her zaman düşündürücü olmuyor. Bazı anlarda sorgulamak yerine kabullenmem bekleniyormuş gibi hissettim. Yine de yalnızlık ve geç kalmışlık duygusu bana gerçek geldi. Çok etkilenmedim ama kısa olmasına rağmen akılda kalan bir kitap oldu.
İki puan kırmamın nedeni, 90 yaşındaki birinin 14 yaşındaki bir kıza cinsel yaklaşımının tamamen masumane bir havada verilmesi. Tamam bu bir kitap, her konu ve her çeşit karakter ele alınabilir; hatta böyle ilişkiler de irdelenebilir. Ancak böyle bir sapkınlığın bir süre sonra ana karakterin masumane aşkı olarak aksettirilmesi rahatsız edici. Onun dışında kitap güzel, öneririrm...
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.