Günümüzün en büyük amaçlarından biri mutluluk.Her türlü aktiviteyi bu amaçla yapıyor ,hayatımızın merkezine onu koyuyoruz azıcık yokluğunda hemen karamsarlaşıp depresyona giriyoruz ve bir an önce bu durumdan çıkmak için adeta depreşiyoruz.Peki mutluluk gerçekten mutlu eder mi?Hayatın bereketi gerçekten mutlu şeylerden ibaret midir?Mutluluk bir amaç,mutsuzluk kaçınılması gereken bir kavram mıdır?
Bu sorular ışığında yazar mutsuzluğunda gerekliliğine ve geliştirici yanlarına işaret ediyor.Mutsuzluk ,mutluluğun değerini kavramamızı hayatımıza bakış açımızı ve hayatımızda ters giden şeylerinde farkına varmamızı sağlar.Kötü tecrübe ve deneyimlerimizle gelişiriz.Hayatı her iki kutbuylada yaşayarak deneyimlemek gerekir sadece güzel, hoş olanla değil nahoş ve acı verici olanla.Mutsuzluk anlarımızda en az mutluluk anlarımız kadar değerlidir çünkü insan oğlu genel anlamda bir şeyden hoşnutsuzluk duymadan harekete geçmez (ki bu mutsuzluk depresyona dönüşmesin).
Esasında kemale ermenin saadeti dediğimiz bir mutluluk nefes alıp veren bir mutluluktur.Bir insan sadece nefes almaz aynı zamanda nefes verir,mutluluk kavramına da böyle bakmamız gerekir.Mutsuzluk anlarını hayatımıza daha yakından bakmanızı sağlayan bir düşünme,anlamı sorgulama zamanı olarak görmemiz gerekir.
Hayat esasen her şeyin zıddı arasında geçer, her şey ziddiyla beraber vardır,hayatın çok yönlü kutupsalligi mutluluk ve mutsuzluğun tek taraflı kutupsalligindan büyüktür.Insan hayatida bu dalgalanma arasında geçip gider önemli olan bu kavramlara çok fazla takılmadan hayatın anlamına varmamizi sağlayacak olan bu iki kutbundan gereğince faydalanmak.
Bu düşünme farkındalığı üzerine yazılmış güzel bir kitap kötü olarak düşünülen bir kavramdaki faydaya dikkat çekiyor.
Herkese iyi okumalar.
··
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.