Lea, seni sarıp sarmalamak isterdim. Babanın senin gözlerindeki ışıkla hayatta kalmaya çalışması, senin için gururunu, onurunu yok sayması ve sonra başınıza gelenler… Oturup sizinle birlikte ağlamak istedim. Çok çok üzüldüm. Her tutku bizi harika bir hayata götürmüyor. Bazen tutkunun esiri haline geldiğimizde duygularımızın farkında bile olamıyoruz. Ne hissettiğimizin bir önemi kalmadığında yaşamak da anlamsızlaşıyor. Bizi anlayacak insanlara çok ihtiyacımız var. Ama öyle insanlar olacak ki sen konuşmak için bile yorulmayacaksın. Sadece sana bakıp içini görebilecek, yanındayım diyebilecek insanlara.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.