Marcus Aurelius bunları kimsenin okumayacağı düşüncesiyle daha gerçek daha içerden bir kitap yazmış gibi bir hissiyat oluştu bende. Sanki onun kafasına girmiş gibi, bilinç akışını anbean görmüş gibi oldum.
Üstüne düşünmeye değer şeyler yazmış. Dolayısıyla ben de biraz üstüne düşündüm.
Her şeyden önce hayata dair hayatın içinden gelen fikirleri var. Bazen gün içinde benim de aklıma gelen ve eminim diğer insanların da fikirlerinde yer edinen konular var kitapta. Bazen onunla aynı kapıya çıktığımı düşündüm bazen de tamamen farklı bir pencereden baktığımızı gördüm.
Bunun yanı sıra söyledikleri şeyler hala güncel. Ve bu beni çok şaşırttı. İnsanlık olarak aynı veya çok benzer konuları mesele ediniyoruz kendimize. Konuşuyor, tartışıyor, araştırıyoruz. Bu hem bugün hem de 2000 yıl önce de böyleymiş. Ve belki kim bilir 5000 yıl önce de böyle olabilir. Peki bu gelişemediğimiz, aynı sorulara cevaplar aradığımız ama bulamadığımız anlamına mı geliyor? Bence hayır. Bence bu konuların üstüne düşünmeye değer olduğunu, bunları düşünüp konuşmanın insan olmanın doğal getirisi olduğunu gösteriyor.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.