Direniyorum öyleyse varim Leyla ."Alıntı
Zülfü Livaneli'nin kalemiyle tanıştığım bir kitap bu . Evet biraz gec kalinmis bir baslangic ama iyi ki bu kitapla basladim .
Ankara'da Ulucanlar cezaevinde gezerken etrafa uzun uzun bakip insanlarin yasadigi o agir duygulari yuregimde bir yerde hissetmistim fakat bu kitap , bu kitap size dogrudan yasatiyor . Selimi almaya geldikleri bolumu okurken bir sure kitabi kapatip nefes almaya calistim . Leylanin yasadigi o caresizlik hissi yuregimi o kadar sıkıştırdı ki istemsizce gozlerimden akan yaslari durduramadim . Bekleyis ve sabrin kitabi bu . Donemi oyle net anlatiyor ki , bir kapi aciliyor ve izliyorsunuz her an'ı. O gunlere Leyla ve Selim ile birlikte göğüs geriyorsunuz . Kitapla ilgili tek elestirim su ki , ben Leyla'yi da uzun uzun dinlemek isterdim ,yasadigi zorluklarla bas etmesini bunun altindan tek basina nasil kalkmaya calistigini , beklemenin mental durumunda yarattigi zorluklari hem de kucuk bir kiz cocuguyla basarabilmesi vs. Biz bunlari daha cok Selim'den dinliyoruz . Belki de yazar bize o donemi bizzat tutuklularin gözünden vermek istedi, kimbilir . Ama insan bekleyeni de dinlemek istiyor. Bir diger elestirim zaman bosluklarina olacak , her sey bir anda gelisiyor . Bu da saniyorum ki yasanilan absurd zamanlarin belirsizligine bir gonderme . Cunku Kafka'nin Dava gondermesi ile bu niyetini sunmus diye dusundum ben . Kitapta beni en cok etkileyen sey birbirlerine tutunurken , hic umutsuz olmamalariydi . Beklemek evet , cok umutsuz ama onlar umutlarindan ve birbirlerinden hic vazgecmediler . Dunya yikiliyorken Onlarin kocaman yurekleri ve sevgileri vardi . " Bir yanda baski ve zulum diger tarafta direnc ve sevgi . .
·
97 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
