Acının Gül Kokulu Bir Anatomisi
Bazı romanlar vardır; okurken sayfa çevirmezsin, yara kabuğu kaldırırsın.
Payelll’in Gül Sarmalı tam olarak böyle bir kitap. İlk sayfadan itibaren okura şunu fısıldar:
“Burada aşk var ama romantik değil; burada acı var ama sıradan hiç değil.”
Bu kitapta aşk yok sanmayın…
Var ama gül gibi değil; dikenli, kanatan, bekleten bir aşk bu.
Gül Sarmalı, sevilmekten çok dayanmaya mecbur kalmış kadınların romanı.
Efşan’ı okurken şunu düşündüm: Bazı kadınlar ağlamaz, temizlik yapar. Bazıları bağırmaz, susarak ayakta kalır.
Vedat güçlü bir adam olabilir ama bu hikâyede asıl güç, kırıldığı yerden hayata tutunan Efşan’da.
Yazardan anladığım şuydu: “Aşk her zaman iyileştirmez, bazen sadece hayatta kalmanı sağlar.”
Bu romanı bitirdiğimde içimde bir gül bahçesi kalmadı belki ama acıya adını koyabilmenin huzuru kaldı.
Her kitap herkese iyi gelmez.
Ama Gül Sarmalı, doğru zamanda okuyan bir kadının kalbine sessizce dokunur.
Payelll
Gül Sarmalı
Payelll
Gül Sarmalı·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.