Raskolnikov'un Baltası Aslında Kime İndi?
Bu kitabı okurken sayfaları değil, kendi vicdanınızı çeviriyorsunuz. Dostoyevski, eline baltayı alıp bir tefeciyi öldüren bir gencin hikayesini anlatmıyor; o balta ile hepimizin içindeki "insan olma" kibrini parçalıyor.
Raskolnikov biziz. Hepimiz zaman zaman kendimizi "seçilmiş", "üstün" ya da kuralların ötesinde hissetmedik mi? "Ben bir bit miyim, yoksa Napolyon mu?" sorusu sadece onun değil, modern insanın en büyük çilesi. Kitap boyunca o sıcak Petersburg sokaklarında Raskolnikov ile birlikte terledim, onunla birlikte o merdivenleri çıktım ve o kapıyı çaldım.
Suç, kanunlarda yazan bir madde değilmiş; suç, insanın vicdanıyla girdiği savaşı kaybetmesiymiş. Ve ceza, hapishane duvarları değil; o vicdanın susmak bilmeyen çığlığıymış.
Eğer ruhunuzun karanlık dehlizlerine girmeye cesaretiniz varsa okuyun. Ama uyarıyorum: Çıktığınızda aynı kişi olmayacaksınız.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.