10/10
2025 22. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 26 Aralık 2025 23:10
·Büyük umutlar üzerine
[Not:Spoiler içerir ]
Öncelikle şunu belirtmeliyim ki çok iyi tahlil yaparım diyemeyeceğim ama unutmamak için bende etki bırakan bi kaç kitap incelemesi yapıyorum.
Kitabı daha öncede çok duyduğum için zaten okumaya çok da istekliydim. Açıkçası dilinin anlatımından biraz tereddüt ediyordum ama dili gayet açık ve bence akıcı. Kitab türü ingiliz edebiyatında bildungsroman türü diyebiliriz. ( Yani bir karakterin çocukluktan erişkinliğe geçiş sürecini anlatıyor .)
Kitap da ana karakterimiz PİP’in hapishane kaçkını Abel Magwich adında ( aslında ben ona sonradan tercih ettiği Provis adını kullanmayı daha çok seviyorum. ) birmahkuma ayağındaki zincirleri çözmesi için bir eğe getirmesi ve birazda turta getirmesiyle başlıyor. Mahkum bu yardımı ömrü boyu unutmamış ve yıllar sonra onun için çalışıp edinip pipe Londra beyefendisi olması için bir bağışta bulunuyor.
Açıkçası ana karakter Pip e çoğu durumda çok kızmama rağmen ablasından annelik görmemiş biri olarak hayallerindeki hayatı yaşamak için eline geçen fırsatı değerlendirmeye çalışıyordu. Estella ya olan aşkı bitip tükenmedi . Ne varki estellanın yetiştiriliş tarzı gereği kalbi öyle katıydı ki. ..
Şimdi ise bir kaç karaktere veda edeceğim.
Karakter Bayan havisham beyazların içinde kitapta ortaya çıkıp beyazlar içinde öldü. Çok katı ve taş kalpli biriydi. Burada tabii ki önceden yaşadıklarının etkiside büyüktür. Sonuçta kalbi paramparça olmuş.
PİP İN ABLASI- Annelik yapmaktan çok uzak ve çok katı sert kötü bir karakter . Onu hiç sevmedim. Ne yaptıysa çocuğun yüzüne vurdu . Yılbaşı gecesinde o misafirlerin arasında çocuğu yerdi yerdi hepsi kötüledi . Hem nasıl bir ablaydın ki kardeşine bu kadar katı ve kötü olabiliyorsun . O daha küçük bir çocukken…
JOE- kitapta ki en hayran kaldığım en masum en saf temiz yürekli karakerimiz . Nasıl bir insana böyle sadık ve ne olursa olsun hiç kin beslemez. “Biz ölümüne dek dostuz değil mi can cağızım, iki gözüm Pip. “
Pip’i bilmem ama ben seni çok sevdim Joe .
Ama Pip’in seni beğenmemezlikleri ve senden utanmalarına da çok içerlemedim diyemem.
Provis - önceki hayatında kızın öldü denilipte bir evlat hasretiyle yaşamışsın bu hasretini de sana turta veren küçük çocukla doldurdun. onun sana yaptığı iyilik için yıllarca çalıştın ölümü göze aldın ve onu görmeye gittin. Ve sonunda maalesef seni kaybettik . Böyle bitmemeliydi .
Ve son olarak Herbert- Pip in sadık dostu en zor anında hep yanında olanı gerçek arkadaştın .
Ver ana karakterimiz PİP - sen küçücük bi çocuktun büyüdün yetişkin bir adam oldun. Para hırsıyla daha iyi bi yaşam arzuladın . Bu yaşamın için en sadık dostun Joe yu orada öylece bıraktın o seni görmeye gelse bile ondan utandın. İleride paran olmayıp ona gittiğinde ise o yine hep sana sadıktı ama yıllarca oturup seni bekleyemedi . Joe ya büyük haksızlık ettin. Senin varlıklı olma arzun ve para hırsın senin ve çevrendekilere nelere mal olduğunu beraber yaşadık. Ama sende büyüdün geliştin bunları yaşaman gerekiyordu belkide …
·
187 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.