"... gelişim yalnızca üzerine eklenerek olmaz, azalarak, hafifleyerek olan bir cinsi de vardır ki bu daha önemlidir."
" ... öfkeni kontrol edersem, seni de kontrol ederim. öfkenle seni köleleştiririm. "
"herkes kaderden bahseder ama kaderle tanışmak için onun değiştirmeye yeltenmek gerekir."
Selam Okuduğum her kitabını çok sevdiğim, farklı tarzı, zorlayan içeriği ve düşündüren, sorgulayan kalemi ile her daim okuyacağım yazarlardan olan Emre Timur 'un son eseri #yabancılaşma , bilgesavaşçı'nın son yolculuğu, bende derin izler bırakan bir #kitap oldu.
Bazı kitapları okuduktan sonra duygu ve düşünceleri yazıya dökmek çok zordur. Bu kitap da böyle... Kafamda kaç taslak oluşturdum bir bilseniz.
Yabancılaşma... İnsanın önce kendisine sonra da diğer insanlara, topluma yabancılaşması. Ben bu yabancılaşma evresinden geçtiğimi bu evrenin de oldukça uzun sürdüğünü düşünüyorum. İnsanın kendine yabancılaşması hiç bitmiyor aslında. Bugün çünkü halimden daha farklıyım, farklı şeyler öğrendim ve bir adım daha ileriye attım. Dünkü halim ile yabancıyım diyebilir miyiz. İnsanın kendini tanıması ve olduğu gibi kabul etmesi ile bu yabancılaşma azalıyor diye düşünüyorum. İnsan hayatının bir döneminde kendi davranışlarını anlamlandıramadığı ,nedenini sorguladığı olmuştur.( Bu durum hayatı ve kendini sorgulayanlar için geçerlidir, her insanda olmayabilir.) Bu dönemler yabancılaşmanın en fazla olduğu dönemlerdir. Ben kendimi tanıdıktan, olduğum hali sevmeye başladıktan sonra topluma karşı yabancılaşma başladı. İnsan davranışları arkasındaki nedenleri, taktıkları maskeleri ve samimiyetsizlikleri gördükçe bu yabancılaşma arttı. Yazar mağaradan bahsediyor. Sanırım ben de bolca mağaramda kalmayı tercih ettim. Şimdi mağaramdan çıkma sayım ve sürem arttı. Çünkü dış etkenleri önemsememeye başladım. Bazı şeylerin nedenini ve sonucunu görmeye başladıktan sonra insan üzerinde etkileri de azalıyor. Mağara dışında da rahat hissediyorsunuz. Sizi aşağı çekmeye çalışan dış etkenler, boş konuşmalar, ceviz kabuğunun doldurmayan söylemler bir noktadan sonra sinek vızıltısı halini alıyor. Bu noktadan sonra da hayata karşı daha rahat olduğunuzu hissediyorsunuz. Dünden ders alıyor, gelecek için birikim yapıyor en önemlisi de anı kaçırmıyorsunuz. Bu dünyada ne kadar kalacağımız belli olmadığı için yaşadığımız tek an şu andır bana göre. Bu ana gelebilmek için çok yol kat ettiğimi belirtmeliyim. Sıkıntı ile geçen mağara günlerinden sonra şarkı söyleyen bilge gibi hissettiğimi düşündüm kitabı okurken. -gibi dedim dikkatinizi çektiyse. Bilge ve bilgesavaşçı olmak yolunda daha uzun bir yol var önümde. Bu aşamaya gelmek bile benim için büyük bir ilerleme...
··
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.