Yıkıntıların Arasındaki Viranelere:Sosyoloji
Bir düşünün: Yıkılmış bir şehirde tek başına dolaşıyorsunuz. Duvarlar çökmüş, isimler silinmiş, kimsenin kim olduğu artık önemli değil. Volney tam da buradan başlatıyor sözü. “Bak,” diyor, “bir zamanlar çok güçlü olanlar şimdi sadece taş.”
Yıkıntılar geçmişi anlatıyor gibi görünse de aslında bugüne konuşur. Gezgin durur, etrafına bakar ve ister istemez şu soru gelir: Bunlar nasıl oldu? Ardından bir peri çıkar karşımıza; masal anlatmak için değil, insanı kendisiyle yüzleştirmek için. Yumuşak değildir, avutmaz. Net konuşur.
Volney geçmişi yüceltmez, hesaba çeker. Yıkılmış şehirler, yanlış aklın ve kötü yönetilen egonun anıtlarıdır. Toplumların çöküşünü tanrılara değil; cehalete, despotluğa ve dinin araçsallaştırılmasına bağlar.
Yıkan da kurtaran da insandır.
Bu kitap bir tarih anlatısı değildir. Daha çok, medeniyetlere yazılmış sert bir uyarı mektubudur. Volney ahlak dersi vermez; aklı uyandırmaya çalışır. Halk düşünmeyi bıraktığında krallar çoğalır, akıl sustuğunda medeniyet de susar.
Susmayın!
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.