İncelemeDuygu ve Düşünce
Reis Bey – Necip Fazıl Kısakürek
Reis Bey’i okurken bir mahkeme salonundan çok, insanın kendi içindeki yargı kürsüsünde dolaştım. Merhameti zaaf, duyguyu kusur sayan bir hâkimin; tek bir kararın ardından kendi vicdanıyla yüzleşmesini izliyoruz. Kanunlara sıkı sıkıya bağlı bu sert duruş, zamanla yerini sarsıcı bir pişmanlığa bırakıyor.
Necip Fazıl, adaleti ezberlenmiş cümlelerle değil, insanın içini acıtan sorularla anlatıyor. Reis Bey’in değişimi ani değil; ağır, sancılı ve geç kalmış bir fark edişle geliyor. Okudukça suçtan çok, hüküm verme cesaretini kendimde sorguladım.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: İnsan bazen başkalarını yargılarken, asıl mahkûmiyetini fark etmez. Reis Bey, adaletin kanunla değil, vicdanla tamamlandığını; vicdan sustuğunda en doğru hükmün bile eksik kaldığını sessizce hatırlatıyor.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.