İşe yaradığın kadar varsın.1000Kitap
Franz Kafka’nın Dönüşüm adlı eseri, sadece bir sabah dev bir böcek olarak uyanan bir adamın fantastik hikayesi değildir. Bu eser; topluma, aileye ve hatta insanın kendisine yabancılaşmasının en sert dışavurumudur. Kitabı okuduğumda beni en çok sarsan şey, Gregor’un fiziksel değişimi değil, bu değişimden sonra ailesinin maskelerinin birer birer düşmesi oldu.Gregor, ailesinin borçlarını ödemek için nefret ettiği bir işte yıllarca çalışan, kendi arzularını yok saymış bir karakterdir. Ancak bir sabah "üretim dışı" kaldığında, yani artık eve para getiremediğinde, o zamana kadar gördüğü sevginin aslında bir pazarlık üzerine kurulu olduğunu anlarız. Babasının öfkesi, annesinin korku dolu mesafesi ve başlangıçta ona şefkat gösteren kız kardeşi Grete’nin bile zamanla "ondan kurtulmalıyız" demesi, insanın değerinin sadece "fayda" ile ölçüldüğü acımasız bir gerçeği yüzümüze çarpar.Gregor’un odası, onun dünyadan silinişinin sembolüdür. Odadaki eşyaların (yani insani geçmişinin) çıkarılmasıyla Gregor, sadece bedenen değil ruhen de bir böcek muamelesi görmeye başlar. Kendi evinde bir "fazlalık" haline gelmesi, modern insanın kalabalıklar içinde, hatta en sevdiklerinin yanında bile nasıl mutlak bir yalnızlığa itilebileceğini gösterir.
Gerçek "Böcekleşen" Kim?
Kitabın sonunda Gregor’un ölümü bir hüzünden ziyade, ailenin üzerindeki yükün kalkmasıyla gelen bir "ferahlama" olarak tasvir edilir. Bu noktada okuyucu şu sarsıcı soruyla baş başa kalır: Asıl dönüşümü yaşayan kimdir? Fiziksel olarak böcekleşen ama kalbi hâlâ sevgiyle dolu olan Gregor mu, yoksa merhametini yitirip bencilce bir hayata devam eden ailesi mi?
Sonuç olarak; Kafka, Gregor üzerinden hepimize şu soruyu sorar: Yarın öbür gün sistemin dışına itildiğinizde, çevrenizdeki o "sıcak" eller hâlâ orada olacak mı? Dönüşüm, bir böceğin ölümü değil, bir insanın toplum ve aile içindeki yok oluşunun trajik belgesidir.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.