Martin’in öğrenme hırsı, yazma tutkusu ve sınıf atlama çabası başta çok motive edici geldi; ama ilerledikçe bu süreç yıpratıcı oldu benim için.
Ruth’la tanışması her şeyi tetikledi ama Martin’in asıl savaşı kendiyle ve toplumun ona biçtiği yerleydi. Ruth ise ona destek olmak yerine Martin’i sürekli elinde bir hamur gibi yoğurup şekillendirmek istedi. Çabasını hiçbir zaman umursamadı...
Roman zaman zaman ağırlaşıyor ama Martin'in karakteri kitaba öyle bir bağlıyor ki elimden düşürmek istemedim. Bir karaktere bu kadar yakın hissedeceğimi hiç düşünmezdim. Beni en çok etkileyen sonlara doğru Martin’in sürekli "o kitaplar yazılmıştı" demesiydi.. işte o noktada Ruth'a inanılmaz bir öfke hissediyorsunuz.
Bittiğinde boş boş duvarı izletip hayatı sorgulattı...
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.