Kimi zaman kitabı tutup fırlatsım geldi. Sürükleyici ama okuyucuya da ,kalk da müdahale et ,dercesine yazılmış bir roman.
Hayattan net kesitler var. Maddi sıkıntıların birlikteliği nasıl sarstığı, gücü bitenin nasıl yalnızlştırıldığı ibreti dolu dolu vurgulanmış.
Şevket'in de yaşadıkları , toplumumuzdaki binlerce örnekten sadece biriydi.
Anne ile çocukların bir olduğu ve evin reisini tek bırakarak her bakımdan erittikleri gerçeği de bize derin bir dramla sunulmuş.
·
65 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ali Rıza bey karakteri kitap boyunca dürüstlük gibi erdemleri temsil ediyor fakat hayatın sadece erdemlerden oluşmadığını beyaz kadar sadece siyahtan da oluşmadığını arada başka renklerin de kabul görmesini farketmek lazım. Kötü saf kötü olmadığı gibi iyi de saf iyi değildir. Renkler bir birbirine bulaşmadan güzel bir tablo elde edilemez kanaatindeyim. İyi biri olmak başkalarının gerçeklerini görmezden gelmek değildir bu noktada sadece bencillik yapılmış olur. Kitabı uzun süre önce okumuştum ama senaryosu yorumlanan yapımlardan da dikkatimi çeken şeylerden biri şu oldu; iyiyim deyip kenara çekilip bu meziyetleri(!) başkasını yermek , küçük görmek vs gibi gafletler de insanın sonunu hazırlar. Yozlaşan bir toplumda ekonomik sıkıntıların cirit oynadığı bir dönemde sadece iyi biri olmanın pek de yeterli olmadığını çok güzel özetlemiş bence . Kaldı ki tam bir Amerikan rüyası yaşanıyor kitapta. Anadolu’nun kırılmamış kabuğu ile Avrupa ile harmanlanmış bir şehir de aynı masumiyet yaşam beklentisi tabiiki yıkıcı sonuçlar verecekti. İnsan görmediği şeyi istemez. Gördükten sonra da içindeki vahşi hayvan sürekli onu elde etmek için didinir durur. Gelişimini tamalamamış karakterler de bu savaşta elbette mutlu sonu göremeyeceklerdi. Aksi takdirde “yaprak dökümü “ yaşanır mıydı? Velhasıl dalı sağlam olan yaprağı hangi rüzgar söküp atabilir ki…
