Ikigai, Japonlarin "her sabah uyanma
sebebi" dedigi hayat amacini çok sakin ve ilham veren bir dille anlatan bir kitap. Uzun ömürlü insanlarin yasadigi köylere gidip onlarin rutinlerini gözlemleyen yazarlar,
aslinda mutlulugun büyük hedeflerde degil; stresten uzak,düzenli hareket edilen, sosyal baglari güçlü ve küçük mutluluklarla dolu bir yasamda sakli oldugunu gösteriyor.
Kitap,"her gün biraz" felsefesine dayanarak büyük degisimlerin degil, küçük ama sürekli aliskanliklarin hayati güzellestirdigini vurguluyor.
En sevdigim bölüm ise hayat amaci ve akis hali kismiydi.Kitap, kendi ikigaimizi bulmanin dev adimlar gerektirmedigini; bizi gerçekten yasama baglayan küçük ugraslarda, huzur veren rutinlerde ve kendimizi unutacak kadar kaptirdigimiz "akis anlarinda" gizli oldugunu söylüyor Bir işe dalip zamanin nasil geçtigini fark etmedigimiz o anlarin, insanin özüne en çok yaklaştıği yerler oldugunu hatirlatmasi çok etkileyiciydi.
Ikigai bana sunu ögretti: Hayat amaci disarida aranacak kocaman bir sey degil; insanin içini hafifleten, yüzüne gülümseme birakan, her gün tekrar tekrar yapmak isteyecegi küçük anlarin içinde sakli.Kitapseverlere kesinlikle tavsiye ediyorum
Keyifli okumalaarrrrrr
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.