Denizden yeni çıktı......Alıntı
Deniz İşçileri’ne başlarken zorlandım.
Cümleler ağırdı, deniz hırçın, anlatı sabır istiyordu.
Victor Hugo daha ilk sayfalarda şunu fısıldıyordu sanki:
“Deniz, insana hem sınırlarını hem de kaderini öğretir.”
Bir süre kıyıda kaldım.
Geri dönmeyi düşündüm.
Ama çağırdı beni bu kitap.
Çünkü bazı hikâyeler okunmaz; dayanılır.
Sonra Gilliatt çıktı karşıma.
Sessiz, içine kapanık, kimsenin görmediği bir iyilikle dolu.
Aşkını kelimelerle değil, bedeniyle taşıyanlardan.
Onu okurken şu cümle kalbime mıh gibi çakıldı:
“Bazı insanlar sevilmek için değil, sevmek için yaratılmıştır.”
Gilliatt’ın fedakârlığı bir tercih değil, bir yazgıydı.
Sevdiği kadın için verdiği mücadele
bir gemiyi kurtarmaktan çok daha fazlasıydı.
O, kendi kalbini kurtarmayı hiç düşünmedi.
Çünkü Hugo’nun dediği gibi:
“Gerçek fedakârlık, karşılık ummadan olandır.”
Sayfalar ilerledikçe kalbime bıçaklar saplandı.
Ama kaçmadım.
Her acı, beni ona biraz daha yaklaştırdı.
Sevdiği kızı yalnızca bir karakter olarak değil,
bir his olarak içselleştirdim.
Çünkü kitap şunu haykırıyordu:
“Aşk, sahip olmak değil; vazgeçebilmektir.”
Ve bir yerden sonra…
Gözyaşlarımı tutamadım.
Deniz kabardı, kelimeler ağırlaştı, içim taştı.
İnsanın iyiliğinin bazen nasıl da görünmez olduğunu,
iyi olmanın nasıl bedel istediğini gördüm.
Hugo’nun acı gerçeğiyle yüzleştim:
“İyilik çoğu zaman ödüllendirilmez; ama yine de iyilik olmaktan vazgeçmez.”
Bir cümle daha boğazım da düğümlendi:
“İnsan bazen en büyük acıyı sessizce yaşar.”
Ve ben bunu sonuna kadar yaşayan bir insanım .En çok sızlayan yanımdan dokundun bana Eyy güzel kitap.
Deniz İşçileri
sabır isteyen ama kalpten alan bir kitap.
Başta zor, sonda yıkıcı.
Gilliatt gibi seversen eğer,
bu kitabı kapattığında şunu bilirsin:
“Bazı aşklar mutlu sonla değil, insan kalabilmekle biter.”
Ben kitabı bitirdiğimde
denizden çıkmış gibiydim.
Üşümüş, yorulmuş
ama içimde hâlâ sevmenin mümkün olduğuna inanarak
Bu yolculukta yalnız değildim.
єѕяα ོ ve @Kitabameftunanne vardı.
Kalbi güzel yoldaşlarimla aynı hisleri yaşamış olmak tarifsiz bir mutluluk. Okuyun dostlarım mutlaka okuyun
Deniz İşçileri
єѕяα ོ ve @Kitabameftunanne vardı.
Kalbi güzel yoldaşlarimla aynı hisleri yaşamış olmak tarifsiz bir mutluluk. Okuyun dostlarım mutlaka okuyun
Deniz İşçileri··
551 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
“Bazı kitaplar okunmaz, dayanılır."
Sen de bu kitapla nasıl dayandığını, onunla nasıl bütünleştiğini öyle güzel anlattın ki, adeta ikinci bir edebi deneyim yaşattın bana. Hele şu cümlen: Bazı insanlar sevilmek için değil, sevmek için yaratılmıştır....
Beni benden aldı. Çevremde insanları seviyorum ama karşılık bulamamak zor oluyor; senin bu sözlerin omuz oldu, içimi ısıttı. Bu inceleme, sadece kitabı değil, senin yüreğini de gösteriyor. Yüreğine sağlık canım Sema'mmm 🥲🫠🤗
єѕяα ོ çok teşekkür ederim ablam sende ben gibi sevmek için yaratılmışsin üzerime aldığım sevginin inan bendeki karşılığı sana bambaşka seni çok seviyorum 🌺 iyi ki varsın
@Kitabameftunanne yol arkadaşım o nefes alışlar inan karşılıklı ben size teşekkür ederim 💗