Fyodor henüz 26 yaşındayken, hayatının en zor dönemlerinden birinde kaleme aldığı bu eseri, diğer yapıtlarına göre ‘hafif’ olarak nitelendirir. Kitabın son cümlesi ise umudu ve kabullenişi tek bir anda, tek bir nefeste özetler. Kanaatimce, Rus edebiyatının en acımasız sonları arasındadır.