Oğuz Atay’ın ölümüyle yarım kalan, masasının çekmecesinden yıllar sonra çıkan o son veda: Eylembilim. Sadece bir roman değil, bir aydının düşünmekle eyleme geçmek arasında sıkışıp kalışının ironik bir dökümü.
“Ben buradayım sevgili okurum, sen neredesin?” diye sormuştu bir keresinde. Biz buradayız Oğuzcum Atay; bıraktığın her satırda, yarım kalan hayalini okumaya devam ediyoruz. İyi ki geçtin bu dünyadan, oyun arkadaşım.