Şermin Yaşar’la henüz tanışmayan varsa mutlaka tanışsın :) O kadar sıradan , o kadar sade, o kadar içten ve o kadar bizden bir hikaye ki mutlaka herkes kendinden bir şeyler bulur. Kimi kendi çocukluğunu, kimi anne babasını kimi de kendi anneliğini bulur. Kalabalıklar içindeki yalnızlığın, yalnızlığı tercih etmenin ve yalnız bırakılmanın hikayesi. Ve insanlar mutlaka bir sebeple birbirlerinin hayatına dokunuyor. Selime Teyze ve Meltem de durduk yere bir araya gelen ama bu sayede hayatı sorgulatan bir karşılaşma. Ben çok şey buldum kendimden. Çok yeri çizdim, çok ifade içime işledi. Hafif tebessümle ağladığım yerler de oldu. Hikayenin sıradanlığı hikayeyi harika bir yere taşıyor. Diğer bütün kitaplarında olduğu gibi :)