Bir aydır kütüphanemde duran yarısı bıkılmış bir kitaptı. Ani bir kararla dün geceden bu yana hızla okuyup bitirdiğim bir dünya oldu.
İçime sızan bu acıda neyin nesi?
Serenad, bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası oldu benim için. Beni yalnızca iki insanın arasındaki duygulara değil tarihin, suçluluğun, sessiz kalınmış acıların ve geç kalmış hayatların içine davet eden bir kitaptı. Aşk, ne kadar da gelip geçici diye nitelendirdiğimiz bir muhakeme oysa ki. Bana göre aşk kavuşamamaktır ve öylede oldu yoksa hikaye olur muydu?!
İnsanın içine yerleşen ve kabul etmediği o acı gerçekler vardır ya hani birden bire karşına çıkar öyle de oldu. Pat diye döküldü.
Okumanızı tavsiye ederim.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.