Ölü Ozanlar Derneği 10/6.5
Sanırım hiç yumuşatmadan, direkt bodoslama dalacağım. Bu kitabı ne zaman görsem “ağlattı”, “yürek burkan” gibi birçok yorum okuyordum. Açıkçası evet, biraz gözlerim doldu; o da Neil’in ölümüne. Gerçekten üzüldüm,ama beklentim bununla sınırlı değildi...
Ne yazık ki beni o kadar da etkilemedi. Özellikle Neil’in ölümü bana göre inandırıcılığını yitirdi. Sanki 135 sayfa boyunca hiç drama yokmuş da, “biraz daha drama katalım” dercesine eklenmiş bir sahne gibiydi. Onu öldürmek yerine, babasına karşı bir mücadele okumak ve onun sonunda kaybetmesi,böyle bir sona sürüklenmesi çok daha etkili ve yürek burkan bir etki bırakabilirdi. Ama bu kadar çabuk, oldu bitti bir şekilde ölmesi okuyucuya geçmesi gereken o dramı çok yüzeysel bıraktı.
Çocukların inancını yıkmak ya da “illa bir mesaj vereceğiz” diye böyle bir trajediye gerçekten ihtiyaç var mıydı, bence tartışılır. Yine de okuduğuma asla pişman değilim. Sadece çok daha fazla potansiyeli olan bir konusu vardı o da çocukların hayalleri gibi yarım kalmış...
Puanım: 10/6,5
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.