Delifişek
Büyümenin Sert Rüzgarı ve Özgürlüğe Atılan İlk Adım: Delifişek
José Mauro de Vasconcelos, Delifişek ile bizi Şeker Portakalı’nın o ağlatan küçük Zeze’sinden alıp, ergenliğin hırçın, asi ve bir o kadar da yalnız sularına bırakıyor. Artık o hayalperest çocuk gitmiş; yerine sığındığı limanları yakan, her şeye baş kaldıran ve içindeki o dinmek bilmeyen fırtınayla dünyayı sorgulayan bir genç gelmiştir. Vasconcelos, bu otobiyografik üçlemenin ikinci halkasında, büyümenin sadece boy uzatmak değil, aynı zamanda çocukluğun o korunaklı masumiyetinden kopup hayatın çıplak gerçekliğiyle çarpışmak olduğunu sarsıcı bir samimiyetle anlatır.
Zeze, bu kitapta yeni bir aile ve yeni bir çevrededir ama içindeki o "yaramazlık" ruhu, şimdi bir "başkaldırı"ya dönüşmüştür. "Hayat, bazen en sevdiklerini elinden alarak sana yürümeyi öğretir; ama dizlerin kanamadan da menzile varılmaz," felsefesini taşıyan bu anlatı; bir gencin aidiyet arayışını ve otoriteyle olan amansız kavgasını kanıtlar. Zeze’nin sinemaya, yüzmeye ve aşka olan tutkusu, aslında hayatın gri renklerine karşı açılmış renkli bir savaştır. O, artık sadece kendi hayallerine değil, kendi hatalarına da sahip çıkmayı öğrenen bir "delifişek"tir.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.