Halide'nin Canfeda Konağı'na vedasının ve benim 2025' e Gece Açan Çiçekler ile veda edişimin denk gelişi...
Kitap, iki ayrı zamanda yaşamış iki farklı kişi tarafından anlatılıyor. Birbirlerine kan bağı ile bağlı olan Halide ve Derviş Ali'nin yollarının nerde kesiceğini merakla bekleyip durdum.
İnsan kendi ailesini, yaşadığı yeri ve zamanı seçemiyor ne yazık ki. Halide'de bunun çilesini yaşamı boyunca çektiği yetmezmiş gibi ruhu da bu çileyi çekmeye devam ediyor. Büyük acıların, yaralı geçmişin kefaretini ödeme görevini fazlasıyla üstleniyor. Ah be Halide! Gece açan çiçeklerini severken Yaşar Kemal'in 'Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı. Tanrı kimsenin başına vermesin böyle bir yalnızlığı!' dizelerini de okuyor muydun?
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.