Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Serkan Uslu kaleminden 
Gidemeyiş kitabının yorumu ile geldim
Aralık ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 425 sayfalık bir kitap🩶
•Son zamanlarda beni hem bu kadar duygulandıran hem de "neler oluyor ya?" dedirterek meraktan çatlatan, yazarın ilk kitabı olmasına rağmen kurgusuyla beni şaşırtan bir kitap okumamıştım.
•Baş karakterimiz David, ailesini trajik bir kazada kaybediyor. Düşünsenize; her şey normalken bir anda dünyanız başınıza yıkılıyor. David bu acıyla baş edemeyip Bulgaristan’dan Türkiye’ye doğru bir yolculuğa çıkıyor. Ama bu öyle sıradan bir kafa dağıtma gezisi değil. Yol boyunca karşısına çıkan her olay, her insan sanki bir yapbozun parçası gibi. Kayıp, yalnızlık ve geçmişin gölgeleri arasında yapılan içsel bir arayış.
•Kitap, bir dram olarak başlayıp yavaş yavaş tempoyu artırıyor ve ucu kana dokunan sert bir polisiye-gerilime evriliyor. Gerilim dozu öyle bir artıyor ki, kendinizi bir gizemin tam ortasında buluyorsunuz.
Ailesi bir kazada mı öldü yoksa öldürüldü mü? Geçmişin karanlık sırları ortaya çıkacak mı?
•David kaybettiği güven duygusunu ararken yaşadığı o savrulma çok gerçekçi işlenmiş. Kitaptaki şu cümle hala aklımda: "Eline tutuşturulan balonun avuçlarından kayıp giden çocuk gibi hissediyor kendini..." Kim hayatında böyle hissetmedi ki?
•Yazarın dili çok akıcı, hiç yormuyor ama bir o kadar da derin. Felsefi dokunuşları olan, altı çizilecek çok cümlesi var.
•Eğer hem ruhunuza dokunacak edebi cümleler hem de sizi içine çekecek bir gizem arıyorsanız, bu kitaba bir şans vermelisiniz.
Peki ya siz? Bir kaybın ardından her şeyi bırakıp bilmediğiniz bir yere doğru gitme cesareti gösterir miydiniz?
Yazarımızın kalemine sağlık🩶
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Serkan Uslu kaleminden Gidemeyiş kitabının yorumu ile geldim
Aralık ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 425 sayfalık bir kitap🩶
•Son zamanlarda beni hem bu kadar duygulandıran hem de "neler oluyor ya?" dedirterek meraktan çatlatan, yazarın ilk kitabı olmasına rağmen kurgusuyla beni şaşırtan bir kitap okumamıştım.
•Baş karakterimiz David, ailesini trajik bir kazada kaybediyor. Düşünsenize; her şey normalken bir anda dünyanız başınıza yıkılıyor. David bu acıyla baş edemeyip Bulgaristan’dan Türkiye’ye doğru bir yolculuğa çıkıyor. Ama bu öyle sıradan bir kafa dağıtma gezisi değil. Yol boyunca karşısına çıkan her olay, her insan sanki bir yapbozun parçası gibi. Kayıp, yalnızlık ve geçmişin gölgeleri arasında yapılan içsel bir arayış.
•Kitap, bir dram olarak başlayıp yavaş yavaş tempoyu artırıyor ve ucu kana dokunan sert bir polisiye-gerilime evriliyor. Gerilim dozu öyle bir artıyor ki, kendinizi bir gizemin tam ortasında buluyorsunuz.
Ailesi bir kazada mı öldü yoksa öldürüldü mü? Geçmişin karanlık sırları ortaya çıkacak mı?
•David kaybettiği güven duygusunu ararken yaşadığı o savrulma çok gerçekçi işlenmiş. Kitaptaki şu cümle hala aklımda: "Eline tutuşturulan balonun avuçlarından kayıp giden çocuk gibi hissediyor kendini..." Kim hayatında böyle hissetmedi ki?
•Yazarın dili çok akıcı, hiç yormuyor ama bir o kadar da derin. Felsefi dokunuşları olan, altı çizilecek çok cümlesi var.
•Eğer hem ruhunuza dokunacak edebi cümleler hem de sizi içine çekecek bir gizem arıyorsanız, bu kitaba bir şans vermelisiniz.
Peki ya siz? Bir kaybın ardından her şeyi bırakıp bilmediğiniz bir yere doğru gitme cesareti gösterir miydiniz?
Yazarımızın kalemine sağlık🩶
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
··
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.