MelâlistanŞiir
ben ki yalnızlığımın yine pervânesiyim
yorgun bir münzevîyim melâlinde yaşayan
ben bu mahrem tutkunun deli divânesiyim
kalbimiz bir yaranın izini saklıyorsa
sokak sokak arıyorsa nazarımı hafıza
unutursam intikamı ölümlülerden
ömrümün güzelligi final sahnemden başlar
öleceksen meraktan beni bunla hatırla
keşkenin kapısını açtım girdim içeri
yaşanmamış mutluluklar yine gülümsüyordu
Mehmet Şamil
Melâlistan
Mehmet Şamil
Melâlistan·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.