Hüsranlı Son
Merak ettiğim ve heyecanla okumaya başladığım bir kitabı maalesef hüsranla bitirdim.Tam olarak beklediğim gibi değildi.Ömer'in bu kadar tembel,gerçeklerden kaçmanın yolunu bir şekilde bulmuş,kendini geliştirmeden,kendini tanımasına rağmen genç bir kızı hayatına dahil edip,üstüne kıza kendisini iyileştirmesi ve düzeltmesi gibi sorumlulukları yıkması,pişmanlıklar ve gevşeklikler gösteren biri olması sinirlendirdi.Macide'nin ise hayata özellikle kendi hayatına bu kadar soğuk ve ilgisiz oluşu beni şaşırttı yani tamam gençsin,ailen çok ilgili değil,konservatuvar öğrencisisin filan ama birazda olsa kendinle ve hayatla ilgili bir fikre sahip olursun.Sonu tahmin ettiğim gibiydi,Ömer,Macide'yi Bedri'ye,"İstersen onu al,bir kardeş gibi yanında tut,istersen onunla evlen"deyip emanet ediyor,bir canlı,nefes alan,duyguları olan birini değilde bir eşyayı emanet ediyormuş gibi düşüncelerini sormadan(Biliyorum zaten Macide,Ömer'den önce bitirmişti benim demek istediğim o değil).Kısaca benim pek beklentilerimi bulamadığım bir kitap oldu.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.