“Bir insan, ait olduğu ülke ile vicdanı arasında kaldığında gerçekten kimin düşmanı olur?”
Kenneth Rosenberg’in Düşmanlar – Bir Savaş Hikâyesi, İkinci Dünya Savaşı sırasında yaşanmış gerçek bir olaydan yola çıkarak kaleme alınmış, vicdan ve adalet kavramlarını merkeze alan güçlü bir dönem romanı. Yazar, kazananların yazdığı tarihin dışında kalan bir hikâyeyi görünür kılarak okuru rahatsız edici ama gerekli sorularla baş başa bırakıyor.
Roman, savaşmak istemeyen iki genç arkadaş Herbie Haupt ve Wolfgang Wergin üzerinden ilerliyor. Hayatlarının henüz başındayken aldıkları bazı kararlar, onları istemedikleri bir yolculuğun ve çok daha büyük bir tarihsel sürecin içine sürüklüyor. Aidiyet, vatandaşlık, hayatta kalma içgüdüsü ve vicdan arasında sıkışıp kalan bu karakterler üzerinden “düşman” kavramı sorgulanıyor.
Hikâye ilerledikçe roman, bireysel bir kaçış öyküsünden çıkarak, devletlerin adalet anlayışı, kapalı kapılar ardında alınan kararlar ve kamuoyuna sunulan tek taraflı gerçekler üzerine düşündüren bir yapıya bürünüyor. Rosenberg, hiçbir tarafı mutlak doğru ya da mutlak yanlış olarak sunmadan, okuru kendi ahlaki terazisiyle baş başa bırakıyor. Tüm bunların kurgu değil, yaşanmış bir olaydan beslenmesi ise kitabın etkisini kat kat artırıyor.
Anlatım dili akıcı ve sürükleyici. Karakter sayısı fazla olsa da her biri özenle işlenmiş; olaylar arasındaki geçişler dengeli ve merak duygusu diri tutulmuş. Kitap bittiğinde geriye, cevabı kolay olmayan sorular kalıyor.
Kimlere öneririm?
•Gerçek olaylardan uyarlanan dönem romanlarını sevenlere
•İkinci Dünya Savaşı’nı farklı bir perspektiften okumak isteyenlere
•Vicdan, adalet ve aidiyet temaları ilgisini çekenlere
•Tarihin gölgede kalmış hikâyelerine merak duyanlara
Sizce bir insan, hayatta kalmak için yaptığı seçimler yüzünden “düşman” ilan edilebilir mi?
Tütsü Kokulu Okur 
Gönül Tuğba önerisiyle iyi ki okuduk
Tütsü Kokulu Okur Gönül Tuğba önerisiyle iyi ki okuduk
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.