Ah kayıplarım. Göz göre göre kaybettiklerim. Bile isteye geri teptiklerim. O zamanlar istemeyip şimdi derdine düştükle rim. Ah benim geçmişim. Hiç gelmeyenim. Gelmeyecek olanım. Ağrılı sol yanım. Beklentisiz yaşantım. Kimsesiz yaralarım. Biçare bir yenilgiyim, müebbet hapis hayallerim."
Bu kitap, kaybın tek bir biçimi olmadığını; bazen kaderin, bazen de insanın kendi elleriyle ördüğü bir çıkmazdan geldiğini güçlü bir şekilde hissettiren bir hikaye. Yasemin ve Murat’ın hikâyesi, farklı sebeplerle yaşanan kayıpların insan ruhunda benzer boşluklar açabildiğini gösteriyor.
Yasemin’in hikâyesi, belki de kitabın en sarsıcı tarafı. Kendi verdiği yanlış bir kararın, hayatını nasıl geri dönülmez bir noktaya sürüklediğini görüyoruz. Öyle bir yerde, öyle bir tercih yapıyor ki; yolunda giden hayat bir anda çıkmaza giriyor. Yasemin’in yaşadığı acıyı daha da ağırlaştıran şey ise suçlayacak kimseyi bulamaması. Ne sitem etmeye ne de şikâyet etmeye hakkı olduğunu düşünmesi… Kendi yarattığı enkazın altında ezilirken, sesini çıkaramaması ve her şeyi içine gömmesi insanın içini acıtıyor.
Murat’ın kaybı ise bambaşka bir yerden geliyor. Çok sevdiği eşini bir kazada kaybetmesi, onun hayatındaki en büyük kırılma noktası. Murat, bir anda yarım kalan bir hayatın, yarım kalan cümlelerin ve eksik kalan hayallerin içinde buluyor kendini. Yas tutmanın sessizliğini, güçlü görünme çabasını ve içten içe büyüyen boşluğu taşıyor.
Bu iki yaralı ruhun yollarının kesişmesi, ilk bakışta büyük bir tesadüf gibi görünse de aslında bir tevafuk hissi bırakıyor insanda. Sanki her biri, diğerinin eksik kalan yerini tamamlamak üzere aynı zamana ve mekâna çağrılmış gibi… Hayattan beklentileri benzer, acıları farklı ama yükleri aynı. Birbirlerini iyileştirmeye çalışırken, aslında kendi yaralarını da fark etmeye başlıyorlar.
Kayıpların Ardından, hayatın bazen bizi en karanlık yerlerden geçirerek yeniden inşa ettiğini anlatıyor.
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.