Romanda gereksiz kelimeler kullanılmamış, bu beni gerçekten rahatlatıyor. Bir çırpıda biten ve bu kadar kısa olmasına rağmen etkileyici olay örgüsü ve işlediği konusu ile günümüze de hitap edebiliyor bu kitap. Böyle dememin sebebi, son zamanlarda popüler bir tartışma konusu olan "suça sürüklenmiş çocuk" kavramını ele alması (Bizim günümüzde genel olarak kentlerin kenar mahallelerinde büyümüş ve geçim sıkıntısı vesaire yüzünden suça sürükleniyorlar ancak bu kitaptaki kan davası gibi daha doğu tipi suça sürüklenen çocuk gibi). Tabii ki bu kitapta suça sürüklenmiş çocuk olgusu; toplum normları ve kan davası ekseni etrafında olduğu için pek tartışılacak bir şey ortada olmasa da yine de konusunun gündemle bağı dolayısıyla insanın ilgisini çekiyor.
Bunların yanı sıra ben genelde böyle 100-200 sayfalık kitapları okurken kitapla pek bağ kuramıyorum ama nedense kitabın içinde verilen noktalama tekniği ile verilen resimler sayesinde hem içerik zenginleştirilmiş hem de kitaba eklenen resimlerde noktalama tekniği kullanılarak resim içeren kitaplarda en çok eleştirilen konu olan "insana doğrudan bir referans vererek hayal gücünü ortadan kaldırma" durumuna düşmemişler. Böylece okurun hayal gücü hala kitabı okurken aktif bir şekilde karakterleri tiplemek için çalışmaktadır. Bunun yanı sıra ben şahsen Yaşar Kemal'in çevreyi betimlerken sık sık Türkiye'nin coğrafi özelliklerini de anlatması, Toros Dağları'ndan falan bahsetmesi de hoş bir özelliği.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.