2025 yılında okuduğum “bana göre” en farklı ve marjinal konuya sahip olan bu eseri haydi gelin birlikte inceleyelim:
Öncelikle çok kısa da olsa yazara değinmek istiyorum:
Doğayı kişileştiren yazar : Sholeh Rezazadeh
Aslen iranlı olan yazarımız Hollandaya göç etmiş.Ancak oradaki yaşama uyum sürecinde yaşadığı zorluklar eserlerinin çoğuna yansımış durumdadır.Tıp fakültesi mezunu olsa da kendisini edebiyata adayan Sholeh Rezazadeh bazı önemli ödüllerle de bu yolculuğunu taçlandırmıştır.
* 2018: Agora Lettera Yazı Yarışması (Edebiyat)
* 2019: El Hizjra Edebiyat Ödülü (Şiir)
* 2021: Bronz Baykuş Halk Ödülü (“De hemel is altijd paars”
* 2022: Hollanda Edebiyat Derneği Çıkış Yapan Yazar Ödülü
* 2024: Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü özel anması (Özel Mansiyon)
O zaman yavaştan kitaba başlayalım :)
Beni Bekleyen Bir Dağ Biliyorum , yalnızca bir kitap değil; insan ruhunun doğayla yaptığı kadim bir antlaşmanın satırlara dökülmüş hâli gibi. Biz okuyucuları daha ilk sayfalardan itibaren kelimelerle değil, rüzgârla, suyla ve taşın hafızasıyla karşılar.Epik ve destansı bir anlatım vardır.Kendimizi o obada bazen bir göçebe bazen bir misafir gibi hissederiz….Ve doğanın yapısı ruhumuza işler…
Kitabın en iyi yanlarından biri, doğa tasvirlerindeki büyüleyici canlılık olabilir. Güneşin ısısını da yağmur damlalarını da yayıl tulumunun içinde çalkalanan ayranı da oradaymışçasına duyumsarız….
Özellikle Aras Gölü, anlatının merkezindedir.
Sholeh Rezazadeh , Aras Gölü yalnızca bir coğrafi unsur değildir.O “𝑦𝑎𝑠̧𝑎𝑦𝑎𝑛, 𝑡𝑎𝑛ı𝑘𝑙ı𝑘 𝑒𝑑𝑒𝑛, 𝑠𝑢𝑠𝑎𝑟𝑎𝑘 𝑎𝑛𝑙𝑎𝑡𝑎𝑛” bir varlığa dönüşmüştür. Gölün güneşle birlikte parlayan yüzeyinin altında sakladığı binlerce yıllık hikâyeler,zihnimizde neredeyse dokunulabilir bir gerçeklik kazanır. Biz kitapta bu hikayelerin sadece birinin derinine inebiliyoruz…𝑆𝑎𝑟𝑎𝑦’ı𝑛 𝐴𝑦𝑑ı𝑛’ı𝑛 𝐼̇𝑝𝑒𝑘’𝑖𝑛 𝐷𝑢𝑚𝑎𝑛’ı𝑛 ℎ𝑖𝑘𝑎𝑦𝑒𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑒 …Ve gelin birlikte bu karakterlere ve sembolledikleri olgulara kısa bir göz atalım:
Romandaki “𝐃𝐚𝐠̆” karakterlerin aşmak zorunda hissettiği engelleri simgelemekte diye düşünüyorum.Ancak her karakter bu dağa farklı bir duyguyla yaklaşır: 𝑆𝑎𝑟𝑎𝑦 𝑦𝑎𝑙𝑛ı𝑧𝑙ı𝑘𝑙𝑎, 𝐴𝑦𝑑ı𝑛 𝑢𝑚𝑢𝑡𝑙𝑎, 𝐼̇𝑝𝑒𝑘 𝑎𝑖𝑑𝑖𝑦𝑒𝑡 𝑎𝑟𝑧𝑢𝑠𝑢𝑦𝑙𝑎, 𝐷𝑢𝑚𝑎𝑛 𝑖𝑠𝑒 𝑠𝑎𝑑𝑎𝑘𝑎𝑡𝑙𝑒…
𝐀𝐫𝐚𝐬 𝐠𝐨̈𝐥𝐮̈ ise söylenmemiş sözleri,bastırılmış duyguları,acıyı ve yüzleşmeyi temsil eder.Dışarıdan durgun gibi gözüksede iç dünyasında çağlayan fırtınalar koparan hayatlar gibi… Aras Gölü, bu metinde hem bir sığınak hem de insanın kendisiyle yüzleştiği derin bir aynadır.Ahh canım Saray…Seni Aras’ın kalbinden dinlemek öyle güzel öyle etkileyiciydi ki…Saçlarının bukleleri o serin sulara daldırdığın narin ellerin,ceylan gibi bakan gözlerinle hayallerimde çok güzeldin…
#291965781
𝙿𝚎𝚔𝚒 𝚔𝚒𝚝𝚊𝚙 𝚋𝚎𝚗𝚒 𝚗𝚎𝚍𝚎𝚗 𝚋𝚞 𝚔𝚊𝚍𝚊𝚛 𝚎𝚝𝚔𝚒𝚕𝚎𝚍𝚒?
Diili son derece akıcı ve ritmik olan bu eseri okurken arka fonda mevsim geçişlerine göre sesler açtım…Bölüm, ilkbahardı her yer canlıydı diye başlıyorsa kuş ve bahar sesleri açtım.Sert bir kış ayazından bahsediyorsa fırtına ve rüzgar uğultusunu açtım.Yaz mevsimi ve şenlik hazırlıklarında ritimsel oba müzikleri açtım…Kitabın en sonunda ise melankolik ve etnik bir İran müziği bana eşlik etti.Gölün çağlayan sesinin şarkılarını sadece satırlarda duyumsamadım tüm okuma serüvenimin arkasında o gölün sesi arka fonda hep çağıldamaya ve çalmaya devam etti.Yani kitabı sadece okumadım. Kitabın ruhuna girebilmek için vermek istediği hissiyatı alabilmek için kitabı adeta “yaşadım”…Bazen göl oldum durdum Saray oldum at üstüne gezdim Aydın oldum koyun otlattım,Duman oldum ölü balık topladım,İpek oldum ağaçların rüyalarını halılara dokudum…Ziyadesiyle içselleştirdim her bir karakteri…
Sonuç olarak , Aras Gölü’nün dinginliğinde durup kendi iç sesini dinlemek isteyen herkes için, Beni Bekleyen Bir Dağ Biliyorum güçlü ve unutulmaz bir çağrıdır diyebiliriz. Okuyan kişi kitabı bitirdiğinde yalnızca bir hikâye geride bırakmayacak; onu bekleyen bir dağın gerçekten var olduğuna inanacak!
İnanır mı?
Ben inanıyor muyum?
Sanırım…
Son bir soru:
Sᴵ̇ᶻᶜᴱ ᴬᴳ̆ᴬᶜ̧ᴸᴬᴿ ᴿᵁ̈ʸᴬ ᴳᴼ̈ᴿᵁ̈ᴿ ᴹᵁ̈?
(Neden sorduğumu kitabı okuyunca ipek’e sorun:) O size Yanıt verecektir.
Kitabı okuduktan sonra düşüncelerinizi benimle paylaşmayı lütfen unutmayın!!!
Beni Bekleyen Bir Dağ Biliyorum
Her daim inci gibi diziyorsun yorumunu incelemelerine, nasıl dolu dolu yaşamışsın kitabı, ne hoş bir inceleme olmuş böyle…☺️ İnsanda hemen alıp kitaba başlama hissiyatı oluşturuyor, doğa hepimizin öz yuvası… Bu güzel eseri bize tanıttığın için teşekkürler Bahar keskin💕✨🌸 ve soruna cevap olarak, ağaçlar rüya görür mü bilemesekte, bizi görüp hissettiklerini biliyorum🌳 emeğine sağlık🫶🏼