Delirmiş bir karakter olarak yazarın kendisi büyük bir yalnızlık çekmekte. Kendi duygularına, düşüncelerine, düşünme biçimine uygun tek bir insan olmadığı için bu toplumda odasına kapanıp kendi mezarlığını yaratmıştır. Dinlerden, anenelerden, görenek ve geleneklerden sıyrılarak daha öznel, daha bilinçli bir ‘BEN’ geliştirmiştir. Yazarı, anlatıcıyı, bu karakteri bu hale getiren toplumun bütün kurumları, aile, komşuluk da dahil her şeyi içinde büyük bir coşkuyla kendini kendine anlatma zorunluluğu hissetmesini sağlamıştır. Sağlamıştır diyorum çünkü “kendi iyisi” budur.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.