İkilemde Kalmak ...1000Kitap
Pascal Mercier'in Lea kitabı, benim için sadece bir roman değil, yoğun bir empati sınavıydı.
Okurken hem babayı (Martijn) hem de Lea'yı ayrı ayrı anlamaya çalışmak, o duygusal yükü ve aralarındaki çatışmayı hissetmek beni zaman zaman zorlasa da, kitabın etkisi tam da buradaydı. Sadece gözlerimle okumadım, düşünerek ve karakterlerin acısını hissederek ilerledim.
Kitabın anlatım tarzı sayesinde kendimi dışarıdan bir okuyucu gibi değil, sanki olayların tam ortasında, o insanları gerçekten tanıyan bir "gizli tanık" gibi hissettim. Özellikle Lea'ya karşı içimde tarifsiz bir hüzün kaldı. Kurgu olduğunu bilsem de, sanki gerçekten yaşamış, kanlı canlı birinin acısına şahitlik etmiş gibiyim.
Bu kitap bana, nitelikli bir roman okumanın sadece bir hobi olmadığını, insanın empati yeteneğini geliştiren derin bir süreç olduğunu bir kez daha kanıtladı. Hüzünlü, sarsıcı ve bittiğinde bile zihnimde yaşamaya devam eden bir hikaye.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.