Gönderi

Yılın son kitabıı \⁠(⁠^⁠o⁠^⁠)⁠/
7/10
·512 syf.··
2025 94. kitabı
·
5 günde okudu
·
Okunma: 31 Aralık 2025 14:11
Yılı Nevernight Günlükleri ile kapatırken aynı zamanda seriye de veda etmiş bulunuyorum. Genel olarak güzel bir deneyimdi ve ben Mia'yla tanıştığıma çok memnun oldum. Yazarın kalemini bildiğim için seriye ve evrene alışmak da çok zor olmadı benim için. Hem sürükleyiciliği hem mizahı hem de güzel bir konusu olunca bu üçleme yılın enlerine girmeyi haketti. Serinin size anlatmak istediği temel unsur korkunuzla nasıl başa çıkabildiğiniz ve onu nasıl yönettiğiniz. Ana karakterimiz Mia'nın kendi gölgesinde yaşayan ve korkusuyla beslenen bir kedisi vardı. Bu sayede hiçbir şeyden korkmuyor ve istediği her türlü savaşa girebiliyordu. Fakat bazen de kedisinin ondan uzağa gitmesi gerektiği durumlar oluyordu ve Mia korkusuyla yüzleşmek zorunda kalıyordu ve bunu zamanla aştı da. Her üç kitaba farklı bir tema katmak bu yazarın serideki ana amaçlarından birisiydi bence. İlk kitapta suikatçı, ikincisinde gladyatörler derken bu sefer korsanlar dünyasına giriş yapmış oldum. Bu tema diğer ikisine kıyasla fazla baskın değildi ama yine oldukça keyifliydi. Bildiğimiz üzere korsanlar hukuk nedir bilmez, yağmacı ve mizahçı tipler. Hikaye içerisinde de bolca görebildim kişiliklerini. Eğlenceli olmasına rağmen sıkıldığım yerler de oldu tabii. Yarısına kadar aşırı durağan bir kitaptı, sürekli bir yolculuk ve ani saldırılara maruz kalma gibi durumlarla gereksiz uzatıldığını düşündüğüm pek çok diyalog ve sahneler vardı. Ama bu kitaba diğerlerinden düşük vermiş olmamın tek sebebi Ashlinn denen meşhur yan karakterin tavırları ve yazarın bunu daha toksik bir hale getirmesi oldu. Mia ile ilişkilerinden bahsettiğimi düşünebilirsiniz fakat sadece Ashlinn karakterinin kötü yazıldığını düşünüyorum aslında. Spoiler vermemek için söyleyemiyorum ama bu aşk üçgeni olayları beni aşırı irrite ediyor, özellikle Ashlinn çirkefleştiğinde ve çocuk gibi davrandığında daha da çekilmez oluyordu. Ayrıca diğer kitaplara göre daha fazla smut içeriyordu, bu yapısıyla da biraz rahatsız etti beni. Kısacası iki kitaptır alıştığım o dengeyi bu sefer bulamadım. Mia'nın da bazen sinir olduğum yanları oluyordu. Arkadaşlarına karşı tavırları, her şeyi kendim yaparım tripleri... Ayrıca henüz reşit olmamış birinin yenilmez bir güce sahip olması biraz abartıya kaçıyordu ama sonuçta gerçek olmayan bir evrende gerçek olmayan bir karakter diyerek çok da gözümde büyütmek istemedim. Bu üçlemenin en güzel ve en üzücü yanı, karakterlere çabucak alışabiliyor olmanız. Her karakterin kendini yansıttığı özel bir kişilik var ve sürekli bir arada takıldıkları zaman daha fazla empati yapabilme şansı tanıyor size. Böylece bir yerden sonra hepsine aile gözüyle bakabiliyorsunuz. Üzücü yanı, pembe bir hikaye olmadığı için ne zaman kime veda edeceğinizi tahmin edemiyorsunuz maalesef. İlk kitapta yazar size bunu aşıladığı için de okurken sürekli biri *lecek endişesiyle istemeden de olsa okutuyor kendini. Jay Kristoff 'un bu konudaki başarısına hayranım çünkü diğer serilerinde de aynı tavrını sergiliyordu canım yazarım. Güçlü bir kadın karakterin intikam hikayesini okumak isteyenlere, fantastik evrenleri sevenlere ve arkadaşlık kavramının nasıl aileye dönüştüğünü merak edenlere kesinlikle tavsiye edeceğim bir seri. İlk iki kitapta söylemiştim ama tekrar etmekte fayda var, başlamak isterseniz yetişkin içerikli bir üçleme olduğunu unutmayın nazik dostlarım (⁠◕⁠ᴗ⁠◕⁠✿⁠) Nevernight - Kuzgunun Gölgesi Nevernight - Tanrımezarı Nevernight - Zifirşafak
1000Kitap
Nevernight - ZifirşafakJay Kristoff · Pegasus Yayınları · 2023106 okunma
·
311 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yine harika bir inceleme olmuş. Ellerine sağlık🤍. Ayrıca aşk üçgeni mi😐 kitaba olan bütün hevesim gitti şu an
Şevval Kavanagh
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederimm 🫶🏻 evet maalesef son kitapta böyle bir sorun vardı beni de kitaptan soğuttu biraz 🫠