İlk ve son hikâyeyi beğendim. Özellikle son hikâyede betimlemeler ve karakterin hislerinin aktarımı çok güçlüydü; duygular doğrudan okura geçiyor. Zweig’in insanın iç dünyasını verme konusundaki ustalığı bu hikâyede net şekilde hissediliyor. Buna karşılık Unutulmuş Düşler hikâyesi bana hitap etmedi ve kitabın genel etkisini düşürdü.
Mürebbiye hikâyesinde ise mürebbiyeye ne olduğunu öğrenememek beni kitabın sonuna kadar düşündürdü. Zweig’in sonu bilerek açık bırakması, vermek istediği etkiyi fazlasıyla başarılı kılıyor. Okurda kalan boşluk ve huzursuzluk hissi bilinçli ve güçlü.
Genel olarak yer yer çok etkileyici, yer yer zayıf kalan ama düşündüren bir kitap.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.