bazen kitapların okunmak için zamanını beklediğini düşünüyorum. 2021de okumaya başlayıp sürdürememiştim. geçtiğimiz hafta birden gözüme ilişti okumaya başladım ve içinde kayboldum. sanki raif ve maria'yla beraber yaşadım tüm o duyguları. yılbaşı gecesini ve ertesi gün olanları okumak günümüzde de nerdeyse yılbaşına denk gelmiş oldu benim için. her şey çok doğru zamanda ilerliyor gibiydi. maria raif'in duygularına karşılık vermeden ölecek diye o kadar korktum ki. yılbaşı gecesi uyumadan bir iki sayfa okuyayım diye elime aldım ve elimde bırakamadım. son 50-60sayfayı yatağın kenarına oturup bir çırpıda okudum. o kadar güzel anlatılmış ki bir insana karşı duyulabilen o büyük sevgi, bir kişinin bazen bir hayatın tümü olabilmesi, bir inancın burukluğunun bir ömre sirayet edebilmesi, bir insana olan kırgınlığın bütün insanlığa atfedilmesi... içime işledi resmen kitap. duyguların bu kadar gerçekçi anlatılmış olması çok güzeldi, oldukça da sürükleyiciydi. kitabı okuduğum an ve bana hissetirdiklerini anlatmak için doğru kelimeleri seçemiyorum belki de ama tam şu an okuyup bitirdiğim için mutluyum.
" 'şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum!' dedi. ' bu eksik sana değil, bana ait... bende inanmak noksanmış... beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... bunu şimdi anlıyorum. demek ki insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... ama şimdi inanıyorum... sen beni inandırdın... seni seviyorum... deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum..."
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.