Gönderi

Bir kar şiiri,nasıl bu kadar sıcak olabilir!
Kar yağıyor... şehrimin üstüne inceden inceden, Sanki bir özür gibi, o karanlık düşünceden. Ne kepçe sesi duyulur artık, ne demir çığlığı, Beyaz bir sükût yuttu, o koca yalnızlığı. Sesin nerde kaldı? Enkazın altında mı? Yoksa kar mı kesti, sönmeyen şu gamı? "Korkma" demiştin, "bu enkaz kalkmadan, Kurulmaz başka şehir, yeni bir vatan." Şimdi kar kalkıyor o yıkık duvarlardan, Bir rüya süzülüyor, o soğuk diyarlardan. Sırf unutmak için, unutmak ey kış! Şehrin kalbindeki o derin sarsılış... Yüzü buğulandıkça yıkık her aynanın, İçinde kayboluruz, bu dev uyanışın. Ne sabahtır bu soğuk, ne akşamın teri, Kar dindiriyor sanki, çekilen dertleri. Yağsın kar üstümüze, buram buram, Belki bu beyazlıktır, en son hatıram. Seslendiren:Cemal Süreyya
Şiir
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.