Fyodor Dostoyevski ve 
Yeraltından Notlar
Kitabın kapagini kapatırken çok kötü duygular içerisine girdim karmaşık ne hissettiğimi bile bilmiyorum saatlerce bomboş oturup düşünme hissi oluştu o yeraltına girip notlar yazmamak icin çok direniyorum hıçkırıklar içerisinde yazıp yazıp ağlamak ne iyi gelirdi insana ama sonra dedim ki gercekleri görmeyi ver sen yine o sahte tebessüm eden maskeni tak varsın dünya seni kötü iğrenç hatta bir böcek olarak görsün bildiğinden şaşma dedim ve kapattıp rafına koydum...
Söze böyle başlıyor Dostoyevski Ben hasta yaşlı ve kötü bir adamım burası bile insanı oturup dusunmesine sebep oluyor hasta oluşuna bile tahammülü olmayan yani iyileşmek gibi bir düşüncesi olmayan bir adamın hikayesini okudum hikaye denilirse tabi baştan sona tam anlamıyla sarsıcı bir kitaptı insan hayatini sorgulamaya başlıyor kitap bitiminde kitabı bitirdim demek ne kadar doğru bilemedim kitap beni bitirdi desek daha doğru bir tabir olur gerçekleri birer birer yüze vuruşu çok kötüydü yada iyimi desem çünkü belkide biraz yeraltına insek sorunları çözeriz yada daha çok acımı çekeriz karmaşık duygular icerisindeyim. biz gerçek hayatta aynı şeyleri görüyoruz ve biliyoruz ne yapıyoruz peki ya üstünü kapayip gormemezlikten geliyoruz yada içimize ata ata kendimizi yeralti adamı gibi kanser ediyoruz.
Hayatımiza bir çok insan girip çıkıyor bu gerek arkadaş gerek akraba çevresi tahammül seviyemiz ne kadar? ben kendim için söyleyeyim herşeyi alttan ve kimseyi kırmamak için elimden geleni yapan bir insanim ama sonuç nedir hep ezilen ben oluyorum bunun yanlış olduğunu bildiğim halde malesef baskın olmayan yönümü avucumun içine alamıyorum.
İnsan evladı degilmiyiz acı çekmekten aşırı zevk alıyoruz yoksa bunun başka bir açıklaması yok yoksa niye kendimize eziyet ve hakaret edelim ki.
İşte yeraltı adamıda boyle biri insanların arkadaş edinmek dost edinme çabası içerisinde ama dışlanan o oluyor içine girmek istiyor fakat korkuları ve çevrenin onu yok saymasiyla hayattan kopma derecesine geliyor. Kendine hakaret etmekten sanırım çok hoşlanan biri kalmadik şeyler kendine söylüyor bence hepimiz kendimize kızdığımız zaman küfürleri basmiyormuyuz hii ?
Her insanın içinde kendisiyle mücadele ettiği konular vardır belkide itiraf edemediğiniz ne çok sözlerle dolusunuzdur simdi yalan yok benim çok var ama gel gör ki sadece kendim duyabiliyorum. Dostoyevskinin insan psikolojisi üzerinde ne kadar doğru tahliller yaptığının kanıtıdır bu kitap unutulmazlar arasına girdi belki yeraltı adamının sayesinde düzelmeye çaba sarf ederiz eziyet ve hakaret etmeden....
Herkese keyifli okumalar dilerim...
·
588 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yasemin, kitaba dair duygu ve düşüncelerini o kadar içten ve güzel anlatmışsın ki okurken kendimi seninle karşılıklı oturmuş, kahve eşliğinde sohbet ediyormuş gibi hissettim. Yüreğine, kalemine sağlık ablacım. Bu güzel incelemeden sonra kitabı ilk fırsatta okumak istiyorum. ☺️🙏
Westiyam
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim ablacım 🌺 şöyle okuyunca yorumu gerçekten seni hissettim kahve eşliğinde sohbetimizi ne iyi olurdu kitap çok güzeldi en kısa zamanda okunmalı bence 📚💜☺️
