Bu hikâyede en çok Ali'ye üzüldüm. Nedenini kitabı sonuna kadar okuyanlar iyi anlayacaktır. Ali Ayşa'yı kesinlikle daha çok seviyormuş bence. Kitaba tam puan bile verebilirdim ama kitabın sonundaki iki evlilik bana ters geldi biraz. Vay gidenin haline, dedim istemsizce.
Hiçbir yere ait olamayan Ayşe sonunda bir yere ait olabilecek mi diye düşünerek yol alıyor okuyucu sayfalarda. Acıları son bulacak mı? Mutluluğu bulabilecek mi? Çocukluğunda yaşadığı tacizi unutabilecek mi?
Kırmızı pelerinli kız daima kırmızı pelerinli kız olarak mı kalacak? Peki çöp kız çoktan öldü mü?
Ya Ali? Doğan'daki şans onu da bulabilecek mi? Ali Doğan'ı kıskanmakta haklı mı?
Bu kitabı içim buruk bir şekilde bitirdim. Ali Ayşa gibi yapmazdı sanırım ya. Üzüldüm bu gence ben. :(
Hikâye kurgu hissi uyandırdı bende ama yazar kurgu olsaydı kurgu derdi herhalde. Tesadüfler, ölenlerin kalanlara yer açması filan film gibi geldi bana. Sahiden de öyle olsun isterdim aslında.
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.