Kitabı üç saatte soluksuz bitirdim. Okuması öyle kolay ve akıcıydı ki elimden bırakamadım. İlk sayfalarda sanki bir çocuk kitabı okuyormuşum gibi geldi ve neden seçtiğimi bile sorguladım; ama ilerledikçe sayfalar beni içine çekti. İçindeki renkli figürler ve görseller hikâyeyi daha da canlı kıldı. Sonlara doğru fark ettim ki Alma’nın karşılaştığı canavarlar aslında hepimizin zaman zaman mücadele ettiği kaygılarımız, karanlık düşüncelerimiz, içimizde büyüyen gölgelerdi. Onlara teslim olduğumuzda bizi nasıl tükettiğini; yüzleşip savaştığımızda ise kendimizi nasıl yeniden bulabileceğimizi masalsı bir dille anlatmış. Kısacası, zorlayıcı duygusal süreçleri metaforlarla öyle güzel işlemiş ki kitap bittiğinde içimde hem bir sızı hem de güçlenmişlik hissi bıraktı.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.