Aralık ayı kulüp kitabımız #AltıHarfliBirTatlı ydı.
Şermin Yaşar bu romanında ailesinden yaralı iki ana karaktere yer vermiş. Biri kocasının vefatından sonra çocuklarıyla bağı kopan ve yalnız kalan Selime Teyze, diğeri de anne baba sevgisi tatmadan babaaanne - dedesiyle büyüyen ve onların vefatıyla kimsesiz kalan Meltem. İkisinin hikâyesinde de okura mutlaka bir yerlerden tanıdık gelecek yönler vardı.
Kitabı okuyan birçok kişi Selime Teyze için çok üzülmüş ama ben birkaç detayın da onun karakter ve davranışlarının sonucu olduğunu düşündüm. Bazı duvarları da kendisi örmüş gibiydi sanki.
Selime Teyze okura yaşlılıkla ilgili göz ardı ettiğimiz önemli bir detayı hatırlatmıştı: Yaşama arzusu sadece gençlere özgü bir ihtiyaç değildir; hayaller, ihtiyaçlar ve merak duygusu mezara girene kadar devam eder aslında.
Meltem' in hikâyesi daha üzücüydü bana göre. Ama sonunda bazı şeyleri fark etmesine sevindim.
Meltem' in bir tespiti de çok hoşuma gitti. Hayatımızda eksik olan şeylere hasret çekerken hep onların bizi mutlu edeceği senaryoları hayal ederiz. Ya hayatımızda olsalardı, ama bize hayatı zehir edecek yönleriyle olsalardı. Bunu hiç düşünmeyiz değil mi? Ne mâlum o eksikler tamken daha mutsuz olmayacağımız...
Detaylar kitapta #lezetli1kitap #şerminyaşar
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.