Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Güzide Behram kaleminden 
Sofa kitabının yorumu ile geldim
Ocak ayının ilk kitabı 2025 yılı basımlı 62 sayfalık bir kitap
Bazen bir kitabın kapağını açarsınız ve kendinizi bir evin en tanıdık ama en çok ihmal edilmiş köşesinde bulursunuz. "Sofa" da tam olarak böyle bir durak.
•Yazarın kalemini daha önce Hayat Harran Duha ile tanıyıp o manevi iklime hayran kalmıştım. Bu kez rotamız İstanbul’un o eski, ruhu olan sokakları ve Süleymaniye... Ama kitabın asıl olayı sadece mekanlar değil; bizim iç dünyamızdaki o "sofa"lar.
•Beni en çok yakalayan şey şu oldu: "Çocukluğumuzun geçtiği o iki katlı taş evlerde, her odanın açıldığı o orta yer..." Hepimizin hayatında böyle geçiş noktaları, kararsız kaldığı başlangıçlar yok mu? Yazar bize şunu fısıldıyor: İyileşmek için önce bir şeyler inşa etmek gerekir. Kitapta bir kuşun aidiyet sancısından tutun, bir sokak köpeğinin şefkatine kadar öyle naif detaylar var ki, her satırda "işte bu benim hikâyem" diyorsunuz.
•Yazarın dediği gibi: "Nerede biteceği meçhul bir hikâyedir bu. Hepimizin hikâyesi gibi..."
•Bu kitabı listenizin en başına ekleyin derim. Bazı kitaplar okunur geçer, bazıları ise ruhunuza bir "hoş sada" bırakır. Sofa, o sadayı duymak isteyenler için yazılmış.
Sizin hayatınızda o "orta yer" neresi?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Güzide Behram kaleminden Sofa kitabının yorumu ile geldim
Ocak ayının ilk kitabı 2025 yılı basımlı 62 sayfalık bir kitap
Bazen bir kitabın kapağını açarsınız ve kendinizi bir evin en tanıdık ama en çok ihmal edilmiş köşesinde bulursunuz. "Sofa" da tam olarak böyle bir durak.
•Yazarın kalemini daha önce Hayat Harran Duha ile tanıyıp o manevi iklime hayran kalmıştım. Bu kez rotamız İstanbul’un o eski, ruhu olan sokakları ve Süleymaniye... Ama kitabın asıl olayı sadece mekanlar değil; bizim iç dünyamızdaki o "sofa"lar.
•Beni en çok yakalayan şey şu oldu: "Çocukluğumuzun geçtiği o iki katlı taş evlerde, her odanın açıldığı o orta yer..." Hepimizin hayatında böyle geçiş noktaları, kararsız kaldığı başlangıçlar yok mu? Yazar bize şunu fısıldıyor: İyileşmek için önce bir şeyler inşa etmek gerekir. Kitapta bir kuşun aidiyet sancısından tutun, bir sokak köpeğinin şefkatine kadar öyle naif detaylar var ki, her satırda "işte bu benim hikâyem" diyorsunuz.
•Yazarın dediği gibi: "Nerede biteceği meçhul bir hikâyedir bu. Hepimizin hikâyesi gibi..."
•Bu kitabı listenizin en başına ekleyin derim. Bazı kitaplar okunur geçer, bazıları ise ruhunuza bir "hoş sada" bırakır. Sofa, o sadayı duymak isteyenler için yazılmış.
Sizin hayatınızda o "orta yer" neresi?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.