Yazar:
Güzide Behram
Yorumlar ve İncelemeler
Sofa
"Çünkü hayat bazen böyledir. Konfor alanından çıkmak zor ve riskli olsa da özgürlüğü beraberinde getirir."
Sofa, kelime anlamı olarak evlerdeki “ortak geçiş alanı / orta yer” anlamına gelir. Yani bir evin insanları bir araya getiren ya da ayıran merkezi köşesi. Kitabımız da tıpkı bu kavramdaki gibi hayatın orta yerindeki duruşlar, bekleyişler, geçişler ve duraklamalar üzerine kuruludur. Kendi iç dünyamızdaki “sofa”lara bakmamızı ister: çocukluk anıları, aidiyet duygusu, kaybedilen zamanlar, başlangıçlar ve bitişler, beklenmedik karşılaşmalar…
İstanbul’un eski taş evleri, iki katlı evlerin sofa bölümleri, bir sokak köpeği ya da gökyüzünde özgürce dolaşan bir kuş… Hepsi, sizi bir içsel yolculuğa çıkarıp kendi hikayenizi kendinizin yazmanız gerektiğini söylüyor. "Zira yolculuğun kuralı budur: Nerede biteceği meçhul bir hikayedir bu. Hepimizin hikayesi gibi."
Gönlündeki bahçeyi büyütemeyenlerin, gerçek bahçelerinde başkalarına yer olmazdı.
İnsan, yalnızca insan olduğunu unutmazsa, dünya güzelleşecekti.
Eser yazarın hayatından kesitler sunuyor diyebilirim. Çünkü bu kitapta yaşadıkları, hissettikleri, hatıraları var.
Okurken zaman zaman sizde o duygulara kapılacaksınız. Eskiye özlem duyacaksınız. Eskileri düşüneceksiniz.
Kitapta çokça altını çizmek istediğiniz cümlelere denk geleceksiniz.
Benim için kısa ama sıcacık ve samimi hissettiren bir eserdi. Yazarın hayat yolculuğundaki anılarana şahit olmak onunla konuşuyor gibi hissettirdi. Çoğu yerde de düşündürdü.
Aslında mühendis olan yazarın yaşama bakışaçısının duygusallığı çok hoşuma gitti. Mesleğin ne olursa olsun yazmak kalpten gelen bir şey olmalı. Duyguları olduğu gibi okura geçirmekte bir yetenektir bence. Ve yazar bunu çok güzel yapıyor. Umarım kalemi daim, okuru bol olur.
SOFA ~ GÜZİDE BEHRAM
İçerik;
Kısa bir hikâye
Tarihte gezinti
Zamanın yitirdikleri
Değişen ilişkiler
62 sayfa
Selam dostlar… Kısa ve etkileyici satırlarla dolu bir kitap okudum
Yazar #sofa adlı bu kitabında zamanla birlikte değişen gündelik hayatımızdan, akışkanlıklarımızdan, tercihlerimizden, ilişkilerimizden bahsediyor. Fakat bunun yanında ters orantılı olarak daha çok yalnızlaştığımızı da satırlara yansıtılıyor.
Sofa eskiden büyük evlerde odaların açıldığı geniş avlu ya da alana denirdi. Şimdi böyle evler gittikçe azaldı. Çünkü tercihlerimiz çoğaldıkça sofalarımız küçüldü. Odalara çekilen insanlar, sofayı unuttu. Unutulan alan küçüldü, küçüldü ve sonunda hol oldu. Sofa yok oldu…
Aslında mühendis olan yazarımız kendinden de parçalar eklemiş satırlara. Baş karakterimiz de bir mühendis ve yazmaya olan isteğini, yazmaya geçiş aşamalarını bize aktarıyor. Gönülden dökülen satırlar beni derinden etkiledi. Yazarın zaten anlatımını çok seviyorum. İlk #otuzuncukuşhüma kitabını okumuştum. Ondan ve diğer kitaplarından da bahsediyor #sofa da. Duru ve akıcı anlatımıyla yüreklere hitap eden yazarın kitaplarını okumanızı isterim.
Okuma listemin 1644.kitabı… 
Melis Ünler nin #62 sayfayla #kısakısaokuyoruz etkinliğinde okudum.
”İşte bu yüzden yazıyorum.
Kalem elimde, yüreğim önümde.
Mühendisim ben — inşa ederim.
Yazarım ben — yine inşa ederim.
Yıkılırım, yeniden kurarım.
Yok olurum, bir harf olur yeniden var olurum.
Üzülürüm, kırılırım, ağlarım...
Ama hiç durmam.
İşte bu yüzden yazarım.”
@guzidebehramkitaplari 
Sokak Kitapları Yayınları
Melis Ünler nin #62 sayfayla #kısakısaokuyoruz etkinliğinde okudum.
”İşte bu yüzden yazıyorum.
Kalem elimde, yüreğim önümde.
Mühendisim ben — inşa ederim.
Yazarım ben — yine inşa ederim.
Yıkılırım, yeniden kurarım.
Yok olurum, bir harf olur yeniden var olurum.
Üzülürüm, kırılırım, ağlarım...
Ama hiç durmam.
İşte bu yüzden yazarım.”
@guzidebehramkitaplari Sokak Kitapları Yayınları
Güzide Behram’ın bu kitabı diğer kitaplarından farklı olarak yazılmış, tam olarak kurgulanmış bir eser olduğunu söyleyemeyiz. Çünkü içerikte yazarın hatıraları, içinden geçenler, yazı hayatına başlaması ve yaşamın akışıyla ilgili kişisel fikirleri yer alıyor. Bu da okura bir hikaye anlatmadığını; okuru bir durakta durmaya çağırdığını gösteriyor bizlere. Bu durak ne bir evin girişi ne de bir olayın başlangıcı. Sofa, bir sembol olarak insanın kendine yaklaştığı, zamanın ağırlaştığı, kelimelerin içe doğru aktığı bir ara mekan olarak anlatılıyor.
Kitap; hatıralarla bugünün, suskunlukla kelimenin, sabırla anlamanın iç içe geçtiği bir metin. Zaman kitapta kronolojik bir çizgi değil; geri döner, bükülür, içe kapanır. Anlatıcı, geçmişi anlatmaz; geçmişin bugünde bıraktığı izi gösterir. Bu yönüyle kitap, yüksek sesle konuşmayan; adeta fısıldayan bir eser.
Kitabı okumak sizi çok yormayacaktır. Bittiğinde ise bir cevapla değil, bir “hal”le baş başa kalacaksınız. Belki de kitabın en sevdiğim yanı buydu: Bitince kapanmaması; insanın içinde bir süre daha tefekküre sebep olması...
Keyifle okuyun…
GÜZİDE BEHRAM – SOFA
Selam nasılsınız? Güzide Behram kitapları ile tanışma fırsatınız oldu mu? Sofa, yazardan okuduğum üçüncü kitap oldu,acele etmeyen, son peşinde koşmayan bir eser. Okurken bir yere varma ihtiyacı hissetmiyorsunuz, daha çok durup düşünmeye, geçmişe ve içinizde kalanlara bakmaya başlıyorsunuz.
Bu kitap, bir yolculuğu anlatıyor ama mesele yolun nereye çıktığı değil. Sayfalar ilerledikçe cevap aramadım, sadece okuduklarımın bende bıraktığı hislerle kaldım.
Bazı bölümlerde kendime yakın hissettim, metin boyunca tanıdık bir durgunluk vardı.
Sofa, benim için hayatın içinden, sakin ve insani bir kitap oldu. Bittiğinde yarım kalmışlık değil, bir durakta kısa süreliğine oturmuşum hissi bıraktı.
Yazarın dili sade. Anlatımı yumuşak. Kelimeler özenle seçilmiş. Okuru yormuyor. Okurken zorlanmadım. Anlatmak istediğini doğrudan veriyor. Bu naiflik kitabın tamamına yayılmış. Yazarın kalemi ile tanışmak isterseniz, bu kitabı ile başlayabilirsiniz. Ben zevkle okudum ve bu kısacık sakin kitap sizlere naçizane tavsiyemdir. Okumalısınız, kitapla kalın
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
İtiraf etmeliyim ki kitabın ilk sayfalarında biraz zorlandım. Nereye gittiğini bilmediğim bir yoldaymışım gibi hissettim.
Ama sonra…
Sayfalar açıldı, cümleler yumuşadı ve ben fark etmeden bilinmeyen bir yolculuğa eşlik ederken buldum kendimi.
Sofa, bana bir hikâye anlatmaktan çok, içimde bir yere oturmamı sağladı.
“Sofa” eski evlerde odaları birbirine bağlayan, acele edilmeden oturulan, beklenen, dinlenilen bir alan.
Kitap da tam olarak böyle bir yer hissi veriyor insana.
Karakterlerin iç dünyasına, suskunluklarına, geçmişle kurdukları bağlara büyük olaylarla değil; küçük dokunuşlarla yaklaşıyor.
Bu yüzden Sofa, bir durak gibiydi..
Sessiz, acele etmeyen, insanın kendisiyle baş başa kaldığı bir yer.
Bu kitapta sonuç yok belki ama his var.
Ve bazen insanın en çok da buna ihtiyacı var..
Okurken yazarın yoluna misafir oldum, kapatırken kendi yoluma yoldaş...
Sofa evin ruhunu yansıtan kalbidir, girişin verdiği his yaşanmışlığın yansımalarıdır. Yazarlık yolunda ilerlerken geçtiği yollardan bahsettiği, mühendislik yaparken nefeslenecek yaşamı fark ederek ilerleyecek yönleri yansıttığı bir yolculuk.
Zaman kavramına farklı bakışlar sunup düşündüren, iyilik için çaba ve umut dolu gayretlerin olduğu başlangıç ve bitişin herkesin hayatından yansımalar var.
Otuzuncu kuş Hüma yazarın kıymetli kalemiyle tanışma kitabım olmuştu, Duha bambaşka bir boyuta taşırken, Sofa insanı kendini içindeki zaman algısına farklı bakış açısı sunuyor.
Güzide hanımda kalbinden geçenleri satırlara dökmüş kitabında.
Kitabın manevi bir dille aktarılan, durup dinlenilen tıpkı sofadaki soluk alanı gibi, tüm kapıların açılıp döküldüğü alan verdiği bir his var.
Sizlerede tavsiye ederim kısa ve öz ama derin içerikli kitap arayanlara tavsiye ederim mutlaka okuyun.
Zamanı en iyi anlayan kişi en zengindir.
Zaman ileri mi yoksa geri mi akıyor, kimse bilmiyor. Yalnızca dönüyor.
Umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır.
@guzidebehramkitaplari
@herayokuyanlarkulubu
Merve
#sofakitap
Merve
#sofakitap
Merhaba dostlar
Geçen ay Hayat Harran Duha kitabını okudugum yazardan Sofa kitabıyla geldim bugün.
Klasik bir kurgudan ziyade yazarın ömründen, hatıralarından ve iç dünyasından süzülen bir zaman yolculuğu okuduk.
Kitap, "nerede biteceği meçhul bir hikâye" olarak tanımlanmış ve okuyucuyu hayatın anlamı üzerine düşünmeye davet eden manevi bir kitap .Birlikte bir içsel yolculuğa çıkarıyor .
Hikâye, İstanbul’un ruhu olan eski sokaklarında ve Süleymaniye çevresinde geçiyor .
Kitaba adını veren "sofa", bir evin odalarının açıldığı geniş alan metaforu üzerinden bir başlangıç, geçiş veya durak noktası olarak işlenmiş.
Yazar; bir sokak köpeğinin sahiplenilmesinden kubbedeki hoş bir sadaya, aidiyet duygusuyla tanışan bir kuştan geçmişin izlerine kadar hayatın içinden naif detayları ele almış.
Her satırında insanın kendinden bir parça bulabileceği, aynı zamanda hem sıcak hem de hüzünlü bir okuma oldu benim için .
Kısa ama manevi etkisi büyük bir kitap olmuş .
kitapla kalın dostlar...
Sofa Güzide Behram
Sofa Güzide Behram
Selam Müptelalar
Güzide Behram’ın Sofa kitabını okurken, insanın geçmişiyle, hafızasıyla ve iç sesiyle kurduğu sakin bir sohbet gibiydi. Tasavvufi bir derinlikle zamanı, kayıpları, ilişkileri ve insanın kendi iç yolculuğunu anlatıyor. Osmanlı’dan izler taşıyan atmosferi, sofayı hem gerçek hem de mecazi anlamda ruhun dinlendiği bir mekâna dönüştürüyor.
Aceleye gelmeyen, yavaş ilerledikçe derinleşen bu metin, bittiğinde okuyucuda uzun bir yolculuktan sonra eve dönmüş hissi bırakıyor.
Sağlıkla ve kitapla kalın müptelalar...
#Sofa #GüzideBehram #sokakkitaplarıyayınları
#kitap_muptelasi_ #2026daokunankitaplar
Kitap Sayfa : 62
@guzidebehramkitaplari Sokak Kitapları Yayınları Merve
Sokak Kitapları Yayınları MerveZamanı böleriz, bütünleştirmek için...1000Kitap
Zamanı böleriz, bütünleştirmek için...Güzide Behram
*Sofa, üzerine oturulan kanepe veya evlerde oda kapılarının açıldığı geniş alan olarak tanımlanıyor.
Bir yerde okumuştum ya da bir yazardan duymuştum ve diyordu ki;
Kitabı yazarken amacım, hiç böyle bir mesaj vermek değildi ama her okur kendinden bir şeyler bulduğu için o kadar farklı anlamlarda yorumlayan oldu ki, şaşırdım.
Sahiden de yazar, kalemiyle vedalaştığında o kitap artık bütün okurların eseri değil midir?
Hayatımız boyunca farklı insanlar tanıyor ve değişik olaylar yaşıyor, anı biriktiriyoruz aslında.
Ama öyle ya da böyle bir şekilde ‘’sofa’’ denilen hayat yoluna açılıyor bütün pencerelerimiz...
Mutsuz bir olay yaşasak da, aslında yaşadığımız tüm olayların güzel günlere zemin hazırladığını fark edince, insan kendi kendine o günlerde çok üzülmüştüm ama iyi ki de yaşamışım hayırlısı buymuş diyor. Biraz da halk dilinde kabulleniş belki hayırlısı buymuş diyebilmek.
Yaşadığımız her bir olay, bir oda gibi aslında hayat diye adlandırabileceğimiz sofaya açılan ya da olayların yükünden yorulduğumuzda biraz da oturup dinlenebileceğimiz; bir deniz manzarası, bir dost sohbeti, bir sevgili gülümsemesi, bir anne yemeği kokusu belki de sofa bizler için.
Yakın zamanda bu konuyla benzer olduğunu düşündüğüm bir tiyatro oyunu izledim;
Eşyanın Tabiatı.
İncelemeyi okuyan olursa ve oyuna gitmeyi planlıyorsa diye çok ipucu vermeyeceğim ama oyunu izlerken olay örgüsünü dikkate alınca sonunu tahmin edebiliyorsunuz, tam da benim Sofa için düşüncelerim gibi bir olay örgüsü var aslında. Her şeyin bir nedeni var ve her şey bir sonuca açılan kapı...
Kimi zaman nedenleri beğenmeyip sonuçla mutlu olamıyoruz kimi zaman sonuçları beğenmeyip yeni nedenler için umut dalı arıyoruz.
Yazar, bu kitapta sırtını anılarına yaslayarak hayat
Güzide Behram
*Sofa, üzerine oturulan kanepe veya evlerde oda kapılarının açıldığı geniş alan olarak tanımlanıyor.
Bir yerde okumuştum ya da bir yazardan duymuştum ve diyordu ki;
Kitabı yazarken amacım, hiç böyle bir mesaj vermek değildi ama her okur kendinden bir şeyler bulduğu için o kadar farklı anlamlarda yorumlayan oldu ki, şaşırdım.
Sahiden de yazar, kalemiyle vedalaştığında o kitap artık bütün okurların eseri değil midir?
Hayatımız boyunca farklı insanlar tanıyor ve değişik olaylar yaşıyor, anı biriktiriyoruz aslında.
Ama öyle ya da böyle bir şekilde ‘’sofa’’ denilen hayat yoluna açılıyor bütün pencerelerimiz...
Mutsuz bir olay yaşasak da, aslında yaşadığımız tüm olayların güzel günlere zemin hazırladığını fark edince, insan kendi kendine o günlerde çok üzülmüştüm ama iyi ki de yaşamışım hayırlısı buymuş diyor. Biraz da halk dilinde kabulleniş belki hayırlısı buymuş diyebilmek.
Yaşadığımız her bir olay, bir oda gibi aslında hayat diye adlandırabileceğimiz sofaya açılan ya da olayların yükünden yorulduğumuzda biraz da oturup dinlenebileceğimiz; bir deniz manzarası, bir dost sohbeti, bir sevgili gülümsemesi, bir anne yemeği kokusu belki de sofa bizler için.
Yakın zamanda bu konuyla benzer olduğunu düşündüğüm bir tiyatro oyunu izledim;
Eşyanın Tabiatı.
İncelemeyi okuyan olursa ve oyuna gitmeyi planlıyorsa diye çok ipucu vermeyeceğim ama oyunu izlerken olay örgüsünü dikkate alınca sonunu tahmin edebiliyorsunuz, tam da benim Sofa için düşüncelerim gibi bir olay örgüsü var aslında. Her şeyin bir nedeni var ve her şey bir sonuca açılan kapı...
Kimi zaman nedenleri beğenmeyip sonuçla mutlu olamıyoruz kimi zaman sonuçları beğenmeyip yeni nedenler için umut dalı arıyoruz.
Yazar, bu kitapta sırtını anılarına yaslayarak hayatReklam
