AYŞEGÜL ÖZDEN
@AYSEGUL_OZDEN
Bookstagram / @cizgiliayracliokur
373 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
NEBİYE SEVÜK – YAZGI
Selam nasılsınız? Okumalarınız nasıl gidiyor? Ben yazın gelişi işe birlikte kendimi sokaklara attım ve bol bol gezip güzel havanın tadını çıkarıyorum Gezerken yanımdan ayırmadığım, benimle birlikte her yere gelen kitabımı sizlerle tanıştırmak istiyorum.
Bazı kitaplar okunup rafa kaldırılıyor, bazıları ise bittikten sonra da insanın zihninde yaşamaya devam ediyor. Yazgı benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Hatice, Reyhan ve Melis'in hikayelerini okurken aslında sadece üç kadının hayatını değil, kuşaktan kuşağa taşınan kaderi, kırgınlıkları, fedakarlıkları ve suskunlukları da okudum. Her karakterin ayrı bir hikayesi, ayrı bir yükü vardı. Özellikle karakterlerin kusurlarıyla, hatalarıyla ve gerçekçi yönleriyle ele alınmış olması onları daha da unutulmaz kıldı. Kendimi zaman zaman bir karaktere kızarken, birkaç sayfa sonra onu anlamaya çalışırken buldum
Yazar Nebiye Sevük'ün kalemini çok sevdim. Duyguyu okuyucuya derinden hissettirebilen bir anlatımı var. Sayfalar boyunca insanların içinde yaşadığı fırtınalara tanıklık ediyoruz. Bu da kitabı daha samimi ve etkili kılıyor. Kitap akıcı bir dille yazılmış olsa da bazı bölümlerde durup düşünme ihtiyacı hissettim. Çünkü anlatılanlar kurgu olmanın ötesinde, hayatın içinden şeylerdi
İki kız annesi olmam nedeniyle bu kitabı belki de farklı bir yerden okudum. Anne kız ilişkilerinin işlendiği bölümlerde sık sık durup düşündüm. Çocuklarımıza bıraktığımız şeylerin sadece maddi miras olmadığını, davranışlarımızın, suskunluklarımızın, korkularımızın ve sevgimizin de nesilden nesile aktarıldığını bir kez daha hissettim. Kızlarımı düşünerek okuduğum çok fazla satır oldu
Yazgı, kadınların arasında ki görünmez bağları anlatan bir romandı.Bazen alınan bir kararın, bazen söylenmeyen bir sözün yıllar
İLKNUR YAYLIMATEŞ / SON NEFESE KADAR
Selam nasılsınız? Bu aralar çok güzel kitaplar okuyorum ve bu durum beni mutlu ediyor. Son Nefese Kadar kitabını okurken de en çok hissettiğim şey sürekli diken üstünde olmaktı. Çünkü olaylar daha en başından sakin ilerlemiyor. Mısra’nın staj için attığı adımın hayatını tamamen değiştirecek olaylara dönüşmesini okumak gerçekten sürükleyiciydi. Kitapta sadece bir aşkın başlangıcını değil, aynı zamanda geçmişleriyle mücadele eden iki insanın birbirine tutunma çabasını da okuyoruz
Mısra karakterini sevdim çünkü her şeye rağmen ayakta durmaya çalışan bir tarafı vardı. Güçlü görünmeye çalışsa da içindeki yorgunluk bazı sahnelerde çok net hissediliyordu. Cesur ise ilk başta bana fazla sert geldi açıkçası. Her şeyi kontrol etmeye çalışan tavrı, öfkesi ve sürekli tetikte olması bazen insanı yoruyor ama karakterin yaşadığı kayıpları öğrendikçe neden bu hale geldiğini daha iyi anlıyorsunuz. Yine de bazı bölümlerde ona ciddi anlamda kızdım. Özellikle duygularıyla hareket edip karşısındaki insanı kırdığı anlarda.
Kitap boyunca sürekli bir çatışma hali vardı. Bir yandan birbirlerine yaklaşmaya çalışan iki insan, diğer yandan aralarına giren korkular, sırlar ve geçmiş meseleleri
Bu yüzden ilişkileri bir türlü sakin ilerlemiyor. Tam her şey yoluna girecek derken başka bir olay çıkıyor. Ama bu durum kitabı sıkıcı yapmak yerine daha merak uyandırıcı hale getirmiş. Özellikle bazı bölümlerde gerilim hissi bayağı yüksekti.
Ben en çok karakterlerin kusurlu olmasını sevdim. Kimse mükemmel değildi. Hatalar yapıyorlar, yanlış kararlar veriyorlar, bazen birbirlerini kırıyorlar ama bu yüzden yaşananlar daha gerçek hissettiriyordu.
Özellikle Mısra’nın güçlü kalmaya çalışırken içten içe ne kadar yorulduğunu görmek bazı sahneleri daha etkileyici
