Bu kitabı ilk okuduğumda lise öğrencisiydim, 16 yaşlarındaydım. İki günde bitirmiştim; elimden bırakmak istemiyor, her sayfasında daha da içine çekiliyordum. O zamanlar fark etmeden beni ne kadar etkilediğini şimdi daha iyi anlıyorum. Kitaptaki bazı karakterlere ve duygulara kendimi fazlasıyla yakın hissetmiş, hatta kendime zarar verecek kadar etkilenmiştim. Herkes güzel aşklar yaşarken ben neden yaşayamadığımı sorguladığım bir dönemdi ve bu kitap beni yanlış bir hayalin içine sürüklemişti.
Ama insan büyüyor… Zaman geçtikçe o satırlara aynı gözle bakmadığımı fark ettim. Bir zamanlar ağladığım cümleler artık bende aynı duyguyu uyandırmıyordu. Sonra Çalıkuşu ile tanıştım ve o zaman anladım ki; ben umutsuzluğun içinde kaybolan bir karakter olmak istemiyordum, güçlü duran Feride gibi olmayı seviyordum. O dönemden sonra klasiklere yöneldim ve bakış açım tamamen değişti.
Bugün 24 yaşındayım ve bir öğretmen adayı olarak geri dönüp baktığımda, bu kitabın özellikle genç yaşta okuyanları yanlış, kırılgan ve riskli duygulara sürükleyebileceğini düşünüyorum. O yüzden artık çocukların okumasını kesinlikle önermediğim bir kitap.