Ayşe Kulin’in ile tanışmam yıllar önce bu kitap ile başladı. Bora’nın Kitabı düşüncellerimi o zamanlar epey zorlamıştı diyebilirim. Okumadan önce tereddüt ettim fakat iyi ki okumuşum dediğim bir kitap olmuştu. Eşcinsel bir karakterin iç dünyasını bu kadar gerçekçi, samimi ve incitmeden anlatabilmek bence gerçekten büyük bir başarı.
Kitap boyunca en çok mektuplar kısmı beni etkiledi; orada hissettiklerimi kelimelere dökmek zor… Final kısmı beni tam olarak tatmin etmese de Ayşe Kulin, yine duyguları insanın içine işlemeyi başarıyor. Beğenmediğim bir sonla bile içime dokunan bir hüzün bırakabildi.
Bence kesinlikle okunur, hem de severek okunur.