·288 syf.··Beğendi
···Okunma: 03 Ocak 2026 10:47 “O, devlet valiliğinin, Cumhuriyet valiliğinin son örneklerindendi”
Vali Refik Arslan Öztürk kimdir?
Refik Arslan Öztürk (d. 1949, Yozgat, Türkiye - 14 Kasım 2020, Ankara), Türk bürokrat. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Lice, Ömerli ve Demirci kaymakam vekillikleri; Reşadiye, Silopi, Finike ve Söğüt kaymakamlıkları; Sivas vali yardımcılığı ve Bilecik, Niğde, Erzincan, Manisa valilikleri yaptı.
Vali Refik Arslan Öztürk'ün
Kaymakamlık ve Valilik görevini ifa ettiği yerlerde ki, çalışmaları, bu faaliyetleri esnasında hiç bir ayrım yapmadan bölge insanına karşı mütevazı ve hoşgörü ile davrandığına dair anekdotlar kitapta yerini almakta.
Devlet malını kullanırken, devletin her kuruş parasını harcanır iken savurganlıktan kaçınması kamu yararını daima önde tutması onu tanıyanların anlatımı ile kitapta yerini alıyor.
Buna dair örneklerden biri makama gelirken Araç kullanmayıp yürüyerek gelmesi, il dışı seyahatlerine şehirler arası otobüsle gitmesi, zorunlu olduğu hallerde ise lüks makam aracı yerine klasik aracını seçmesi gibi alçak gönüllü mütevazı davranışlarına dair bilgiler var kitapta.
Kitabın bir diğer bölümünde ise, vefatından sonra Kardeşi, Gazeteci Saygı Öztürk'e iletilen kendisi ile olan anılar ve düşüncelerden oluşuyor.
İşinin ehli liyakat sahibi insanlar ne yazık ki, günden güne sayıları azalmada buda insanın içinde bir burukluk oluşturmakta.
Bu topraklar da, Recep Yazıcıoğlu ve Refik Arslan Öztürk gibi Kamu yöneticilerimizin çoğalması temennisiyle...
Hakkında ki değerlendirmelerden...
Dürüst ve mütevazı yönetici, çevreci, sanatçı, değerleri savurmayan, vatandaşı kapısında bekletmeyen, ayrım yapmayan, işleri sonuçlandıran, başkalarının parasını, geleceği düşünen yani tasarruf yapan, insan olmanın erdemlerini taşıyan gerçek BİR İNSAN; Sayın Refik Arslan Öztürk bir şans olarak Manisamıza geldi ve geçiyor...
Hayvanları Koruma Derneği (HAKDEM) kurucu başkanı, resim sanatçısı Reyhan Elbirliler
Suya bir yaprak düşer bakar geçersin, sert esen rüzgâr daldan bir kolunu kırar savurup alır gider bakarsın, yaprağına kaybeden, kolu kırılan ağacın ıstırabına hangi kalem şahit olmuşta yazmıştır?.. “Ateş düştüğü yeri yakar” derler, köz küle dönse de yürekteki yara hiç kapanmaz, acısına hiçbir ilaç merhem olamaz, zamanı geriye sarıp hatıralarla avunursun...
Zamanı geriye ne kadar sararsan sar, günümüze getirmenin imkânı yoktur. Duran zaman, geçen bizler.
Kırılsa da kırmamıştır. Mevlânâ öğretisi, Yunus Emre felsefesi, Hazreti Eyüb sabrı, Hazreti Ömer adaleti, Atatürk ışığıyla yürümüştür. Hayatı kısa, bıraktığı insan olma erdemi çok büyüktür. Ne kar senin izini kapatır, ne de sonbahar yaprakları, izin yüreklerdedir, senin tabirinle “canım arkadaşım”.
Refik Öztürk’ün Sorgun Ortaokulu’nda sıra arkadaşı ve yakın dostu Salim Taşçı,
Lise arkadaşı Bekir Demir’e yazdığı mektuptan...
Kıymetli kardeşim,
(...) Yaşamımız gördüğün gibi. Hep sade olmayı, gösterişsiz olmayı arzulamışımdır. İşine düşkün, aldığının karşısını devlete vermeye çabalayan birisi. Ahlaklı, sevecen, şefkatli memur olarak ölmek muradımdır. Toplum giderek değişiyor, biraz da çürüyor, iyi ve güzel yanlarını yitiriyor. Sevgisiz bir toplum olduk. Gençler sorumluluk sevmiyor, çıkarcı bencil ve dayanışma duygusundan yoksun... köyler hızla boşalıyor, tarım alanları, hayvancılık elden çıkıyor.
(...)
Kriz denilince “kalp” gelirdi aklımıza. Ülkece yaşadığımızı kronik saydığımız için farkına varamıyorduk. Çok sert geldi ve çok etkiledi herkesi. Ben hep olanla yetinen, bulunduğu yerin kıymetini bilen, almak çalmak yerine “veren” biri olmayı sevdim. Sadık ve vefakâr biri. Bizim gibi olanlar sarsılmadı ama toplum yıkıldı.
Tutumlu, erdemli, namuslu kadrolar, Türkiye’nin çelikten kanatları olur.
“O vali, bir roman kahramanı gibiydi; bürokratlar için pusulaydı”
Hangi mevki ve makama gelirseniz gelin, önce insanlık vasfını taşımanız gerekir. Makam ve mevki, temeli ve iradesi sağlam olmayan insanlar için zehirdir.
Tahsin Albayrak/Oldenburg/Almanya
İslam dinini hırsızlığın örtüsü yapan tüm kişiler benim doğal düşmanımdır.
Prof. Dr. Mustafa Özdemir