Adania Shibli, Küçük Bir Ayrıntı ile okuru daha ilk sayfalardan itibaren çölün o tekinsiz sessizliğine ve yakıcı sıcağına hapsediyor. Kitap, aralarında yıllar olan ama acı bir kaderle birbirine bağlanan iki farklı bölümden oluşuyor. İlk kısımda, 1949 yılında Negev Çölü'ndeki bir İsrail askeri birliğinin o donuk, mekanik ve insani duygulardan arınmış atmosferi iliklerimize kadar işliyor. Yazar, o dönemin kuraklığını ve askerlerin rutinlerini o kadar detaylı ve soğuk bir dille anlatıyor ki, okurken insan o boğucu havayı teninde hissediyor.
Bu ilk bölümde, askerlerin temizlik takıntıları ve gündelik işleri arasında, Bedevi bir genç kızın uğradığı korkunç son, okurun boğazına koca bir yumru gibi oturuyor. Hikâye, büyük bir vahşetin nasıl da "küçük ayrıntılar" arasına gizlenerek sıradanlaştırıldığını yüzümüze çarpıyor. Olayların herhangi bir duygu belirtisi olmaksızın, sanki bir rapor tutuluyormuş gibi aktarılması, yaşanan trajedinin ağırlığını ve dehşetini daha da artırıyor.
İkinci bölümde ise Filistinli bir kadın araştırmacı devreye giriyor. Gazetede okuduğu o korkunç olaydaki "küçük bir ayrıntı"nın, yani cinayet tarihinin kendi doğum gününe denk gelmesinin peşine düşüyor. Yasaklara, kontrol noktalarına ve silinmiş haritalara rağmen, o genç kızın hikâyesini bulmak için tekinsiz bir yolculuğa çıkıyor. Bu arayış sırasında, geçmişin nasıl yok sayıldığını ve köylerin isimlerinin bile nasıl değiştirildiğini hüzünle gözlemliyor.
Roman, hacim olarak ince olsa da bıraktığı etkiyle zihni günlerce meşgul ediyor. Shibli, büyük resmi değil de kıyıda köşede kalmış o "küçük" acıları ve silinen belleğin yükünü omuzlarımıza yüklüyor. Kitap bittiğinde insan, sadece bir kurgu okumuş gibi değil, tarihin karanlık bir noktasına şahitlik etmenin verdiği o ağır sorumlulukla baş başa kalıyor.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.