"Neyse, beni okuduğun zaman, bu kitabı at ve çık. Kitabım çıkmak arzusu versin isterdim sana, nereden olursa olsun çıkmak – kentinden, ailenden, odandan, düşüncenden. Yanına alma kitabımı. Menalque olsam, seni götürmek için sağ elinden tutardım, sol elin bunu bilmezdi, sonra,kentlerden uzaklaşır uzaklaşmaz bırakırdım bu sıktığım eli, sonra sana, "Beni unut," derdim. Kitabım kendisinden çok kendi kendinle ilgilenmeyi öğretsin sana – sonra kendi kendinden çok, kendi dışında kalanlarla ilgilenmeyi." (s. 23)