Frederic Cros / Yürümenin Felsefesi
Frederic Cros / Yürümenin Felsefesi
Nietzsche nin kara ormanda yürürken göç çukurlarına dolan mutluluk gözyaşları Rimbaud’un taht yağıyla açılacağı çöllere dair kurduğu düş yasaklı Rousseau nun alplerdeki adımları neval‘indar sokaklardaki ahlaklı ve daha niceleri,
Yürümek bir spor değildir bir yere varmak için değil yolda olmak için yürünür.
Yürümek amaçsızlığın direnişdir modern dünyanın hızlı tüketimini performans odaklı politikalarına yaşam tarzına karşı bir direniş, bu yüzden toplumsal rollerini bütün kimliklerini(mesleki, cinsel, siyasi vb) geride bırakır
Modern Dünya ve kapitalizmin Dayattığı bir politikadır hız ve performans gross yürümeyi sessiz bir direniş olarak sunar aynı zamanda politik bir dilde yürümek, Polita’nın kirli yüzüne kütle halinde bir yere mensup olmaya karşı bireyci bir başkaldırıdır
Aynı zamanda modelin dünyanın ve kapitalist sermayenin Dayattığıca bir başkaldırıdır çünkü yürümek anlayışında amaç çoktur bir hedefe ulaşmak yoktur çünkü amaç bir insanı yeniden bir sistemin içine sokar oysa yürüyüş faydasızlığa özgüdür
Yürümek düşüncenin koşuludur, ne diyon nietzche “ mümkün eğitime az otur; açık havada yürürken doymayan, şenliğine kaslarında katılmadığı hiçbir düşünceye güvenmemeli”
Yürümenin de felsefesi mi olurmuş demeyin, bak elin oğlu ne güzel felsefesini yapmış, bize de okumak düşmüş, keyifli okumalar
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.